Ας γνωρίσουμε τον μεγάλο Έλληνα στρατηλάτη!
*στρατηλάτης = αυτός που ηγείται στρατεύματος, ο διοικητής,
ο αρχηγός στρατεύματος
Όταν γεννήθηκε ο Αλέξανδρος το 356 π.Χ., έτρεχαν όλοι στα διαμερίσματα του παλατιού ν’ αναγγείλουν το σπουδαίο γεγονός. Πατέρας του Αλεξάνδρου ήταν ο Φίλιππος, ο Βασιλιάς της Μακεδονίας, και μητέρα του, η βασίλισσα Ολυμπιάδα.
Ο Φίλιππος υπήρξε φιλόδοξος και ικανός βασιλιάς. Στόχος του ήταν να επεκτείνει το βασίλειό του. Ονειρευόταν να ενώσει την Ελλάδα κάτω από μια διοίκηση και να κατακτήσει την Ασία. Ένα από τα σημαντικά δημιουργήματά του ήταν η μακεδονική φάλαγγα, ακαταμάχητο όπλο του μακεδονικού στρατού.
Ο Αλέξανδρος μεγάλωνε. Ο καλύτερος φίλος του ήταν ο Ηφαιστίωνας. Τα δυο αγόρια μάθαιναν μαζί τις πολεμικές τέχνες και στον ελεύθερο χρόνο τους έπαιζαν λύρα και διάβαζαν ποίηση. Όταν πια ο Αλέξανδρος πλησίασε στην εφηβεία, ο Φίλιππος προσέλαβε για δάσκαλό του τον περίφημο Έλληνα φιλόσοφο, που ήταν κι αυτός Μακεδόνας, τον Αριστοτέλη.
Ο θαυμασμός του Φιλίππου για τον Αριστοτέλη φαίνεται από το παρακάτω γεγονός: Την ημέρα που γεννήθηκε ο Αλέξανδρος, ο Φίλιππος έστειλε αμέσως ένα γράμμα στο φιλόσοφο Αριστοτέλη και του έγραφε τα εξής:
«Μάθε ότι αποκτήσαμε γιο. Ευχαριστούμε τους θεούς, όχι τόσο γιατί μας χάρισαν διάδοχο του θρόνου, αλλά γιατί γεννήθηκε την εποχή που ζει ο Αριστοτέλης. Είμαστε βέβαιοι ότι θα αναλάβεις την πνευματική του ανατροφή και θα δημιουργήσεις έναν άξιο διάδοχο και άξιο βασιλιά της Μακεδονίας».
Ο Αριστοτέλης συνέβαλε πολύ θετικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητος του Αλεξάνδρου, που ο ίδιος τον θαύμαζε και τον εκτιμούσε πάρα πολύ. Στην πόλη Μίεζα μαζί με άλλα αγόρια στρατηγών και αρχόντων της Μακεδονίας του έδωσε τα πνευματικά εφόδια που χρειαζόταν ένας νέος ο οποίος προοριζόταν για βασιλιάς.
Μια μέρα ο Αλέξανδρος ζήτησε από τον πατέρα του να τον αφήσει να ιππεύσει ένα άγριο, αλλά υπέροχο άλογο, που κανείς δεν κατάφερε να το τιθασεύσει. Ο πατέρας του ανησυχήσε πολύ με αυτήν την επιθυμία του γιου του.
Όμως, ο Αλέξανδρος ήταν σίγουρος ότι θα τα κατάφερνε, γιατί είχε καταλάβει την αιτία που το άλογο αντιδρούσε βίαια. Πριν το ιππεύσει, λοιπόν, το έστρεψε έτσι, ώστε να μην έχει τον ήλιο αντίκρυ και να πέφτει η σκιά πίσω του. Στη συνέχεια, πήδησε στη ράχη του και χωρίς δυσκολία άρχιζε να καλπάζει. Ο βασιλιάς Φίλιππος, που ένιωσε περήφανος για τον γιο του και συγκινημένος, του χάρισε το άλογο, που το όνομά του ήταν Βουκεφάλας.
Ο Αλέξανδρος σεβόταν και θαύμαζε τον πατέρα του, αυτό όμως που τον στενοχωρούσε ήταν η συμπεριφορά του απέναντι στη μητέρα του. Όταν ο Αλέξανδρος έγινε είκοσι χρόνων, ο Φίλιππος αποφάσισε να παντρευτεί μια άλλη γυναίκα και να την κάνει βασίλισσα. Το γεγονός αυτό εξόργισε τον Αλέξανδρο. Ύστερα, όμως, από λίγο καιρό συνέβη κάτι τρομερό… Ο Φίλιππος δολοφονήθηκε!
Έτσι ο Αλέξανδρος έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας στα 20 του χρόνια, έχοντας πάρει το ανήσυχο και φιλόδοξο πνεύμα της μητέρας του, το πείσμα, τη διπλωματία και τη γενναιότητα του πατέρα του και τη φιλοσοφική σκέψη του δασκάλου του.
Διαβάζω και συζητώ:
1. Ποιοι ήταν οι γονείς του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ποιος ο καλύτερός του φίλος;
2. Ποιος ήταν ο δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου;
3. Τι έκανε ο Αλέξανδρος για να τιθασεύσει το άγριο άλογο; Τι δείχνει αυτό για τον χαρακτήρα του;