Πολιανή Μεσσηνίας 1786 – Μανιάκι Μεσσηνίας 1821
«Όταν σηκώσαμε τη σημαία εναντίον της τυρανίας, ξέραμε ότι είναι πολλοί αυτοί και μαχητικοί κι έχουν και κανόνια κι όλα τα μέσα. Εμείς σε ούλα είμαστε αδύνατοι. Όμως ο θεός φυλάγει και τους αδύνατους κι αν πεθάνουμε πεθαίνουμε για την Πατρίδα μας, για τη θρησκεία μας και πολεμούμε όσο μπορούμε εναντιόν της τυραννίας κι ο Θεός βοηθός…»
Ο Γεώργιος Δικαίος ήταν παιδί φιλόδοξο και με πολύ δυναμικό χαρακτήρα. Γεννη- μένος τα χρόνια του ένοπλου αγώνα των Ελλήνων έδειξε από μικρός αγάπη για τα γράμματα αλλά και για το ράσο. Χειροτονήθηκε μοναχός στη Μονή Βελανιδιάς στην Καλαμάτα το 1816 παίρνοντας το όνομα Γρηγόριος και από εκεί ξεκινάει να δείχνει την επιθυμία του για συμμετοχή στην προετοιμασία της Επανάστασης.
Τον φώναζαν Παπαφλέσσα εξαιτίας της καταγωγής του από την Έφεσο. Ο εκρηκτικός του χαρακτήρας τον έφερε πολλές φορές σε σύγκρουση με τους Έλληνες προκρίτους αλλά και με Τούρκους αξιωματούχους. Το πάθος του για λευτεριά τον έφερε κοντά στη Φιλική Εταιρεία, στην οποία μυήθηκε το 1818. Ξεκινάει το λοιπόν να ξεσηκώνει τον λαό για επανάσταση με τους φλογερούς και ενθουσιώδεις λόγους του. Πολλοί από τους προκρίτους της Πελοποννήσου, που έβλεπαν στο πρόσωπό του τη φιλοδοξία του να πάρει περισσότερες ευθύνες κι εξουσία στον Αγώνα, διαφωνούν μαζί του και του ζητούν να αποσυρθεί στο Μοναστήρι της Σιδηρόπορτας.
Ο Παπαφλέσσας όμως δεν το βάζει κάτω. Γεμάτος πίκρα αλλά και οργή πηγαίνει στη Μάνη. Εκεί γνωρίζεται με τον Κολοκοτρώνη και άλλους οπλαρχηγούς και ρίχνεται μαζί τους στον Αγώνα για τη λευτεριά. Από την έναρξη της επανάστασης βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή του πολέμου. Είναι παρών στην απελευθέρωση της Καλαμάτας. στις εξεγέρσεις στην Ανδρίτσαινα, στην Καρύταινα, στα Βέρβαινα, στο Άργος. στην Κόρινθο. Βοήθησε να ανακοπεί η πορεία των στρατευμάτων του Ομέρ Βρυώνη στα μεγάλα Δερβένια της Μεγαρίδας. Σύμμαχος του Αλέξανδρου Υψηλάντη στους σκοπούς της Φιλικής Εταιρείας διαφωνεί και πάλι με τους προκρίτους και στη συνέλευση της Επιδαύρου ονομάζεται «Γερουσιαστής».
Τα πολιτικά παιχνίδια της εποχής τον συμπαρασύρουν. Ανάμεσα στις πολλές μεγάλες μάχες ενάντια στους Τούρκους που ακολουθούν έρχεται αντιμέτωπος και με διάφορα πολιτικά παιχνίδια. Επιθυμώντας να συγκρουστεί και να εμποδίσει τα στρατεύματα του Αιγύπτιου Πασά Ιμπραήμ οδηγεί τις ελληνικές δυνάμεις στο Μανιάκι. Με γενναιότητα και αυταπάρνηση οι Έλληνες αγωνιστές έδωσαν εκεί τη ζωή τους σε μια άνιση μάχη με τους χιλιάδες ιππείς και πεζικάριους του Αιγυπτιακού στρατού. Ο εχθρός αποκεφάλισε τον Παπαφλέσσα και παρέδωσε το κεφάλι του στον Ιμπραήμ. Η παράδοση λέει πως εκείνος υποκλίθηκε και φίλησε στο μέτωπο τον γενναίο Έλληνα πολέμαρχο αναγνωρίζοντας το πόσο σπουδαίος στρατιώτης ήταν.
Από το βιβλίο «Δύο φορές το ’21»