Δημητσάνα 1771 – Ναύπλιο 1826
Με τον Σταυρό μπροστά κι τα όπλα στα χέρια οι Χριστιανοί
θα βαδίσουν προς τον θείο σκοπό τους.
Στην επανάσταση για την αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού η Εκκλησία έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο αναδεικνύοντας ήρωες που ο καθένας αγωνίστηκε με ξεχωριστό τρόπο. Ο Γεώργιος Γκόζιας ήταν ένας από αυτούς. Γεννημένος στη Δημητσάνα, τα χρόνια που οι Έλληνες είχαν πάρει πια τα όπλα, για να λευτερωθούν από τους Τούρκους, γρήγορα ένιωσε την αγάπη του για τον Θεό και χειροτονήθηκε διάκονος παίρνοντας το όνομα Γερμανός. Ο Γερμανός μορφώθηκε αρχικά στην ονομαστή Σχολή της Δημητσάνας και στη συνέχεια στη Σχολή της Σμύρνης. Βλέποντας η Εκκλησία τις ικανότητές του τον εξέλεξε Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών. Από τη θέση αυτή o Γερμανός ξεκίνησε τη δράση του αποκτώντας αρχικά μεγάλη επιρροή στους πρόκριτους, τους αρχιερείς αλλά και στην Τουρκική Διοίκηση της Πελοποννήσου. Στην Κωνσταντινούπολη αργότερα, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια ως Συνοδικός, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία που προετοίμαζε το έδαφος για να εξεγερθούν οι Έλληνες. Εργάστηκε ακούραστα με μεγάλη σύνεση ως «Φιλικός» και συνεργάστηκε με σπουδαίες προσωπικότητες της Επανάστασης. Δεν δίστασε να διαφωνήσει με τον Παπαφλέσσα που ο ενθουσιασμός του έβαζε κάποιες φορές σε κίνδυνο τον αγώνα. Η διαφωνία αυτή βοήθησε πολύ όμως στο να παρθούν σωστές αποφάσεις για την εξέλιξη της Επανάστασης.
___Στο ξεκίνημα της Εξέγερσης ο Γερμανός ευλόγησε τα όπλα των αγωνιστών και σήκωσε τε Λάβαρο μιας Ελλάδας που ποθούσε να μη ζει πια σκλαβωμένη. Τα λόγια του ξεσήκωσαν κι εμψύχωσαν τους Έλληνες. «Ας σπάσουμε τα δεσμά και τον ζυγό που βαραίνει τον τράχηλό μας, διότι είμαστε οι κληρονόμοι του Θεού και οι συγκληρονόμοι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».
___Ο ρόλος του στις Εθνοσυνελεύσεις της Επιδαύρου ήταν πολύ σπουδαίος. Στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου ο Γερμανός αιχμαλωτίστηκε και πέρασε κακουχίες από τους κατηγόρους του.
___Γρήγορα ελευθερώθηκε αλλά η υγεία του είχε κλονιστεί. Έφυγε από τη ζωή στο Ναύπλιο στις 3Ο Μαϊου του 1826 μετά από επιδημική αρρώστια στην περιοχή. Η ταφή του έγινε στο Ναύπλιο με πολλές τιμές και αργότερα τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Δημητσάνα.
Από το βιβλίο «Δύο φορές το ’21»