Μιλήσαμε στο προηγούμενο μάθημα για το θαύμα που έγινε στις μοναχές, όπου ένα ταξίδι δύο-τριών ωρών διήρκησε μόλις 30 λεπτά και έτσι δεν αργοπόρησαν στις εργασίες τους. Τώρα θα αναρωτηθούμε και θα προβληματιστούμε για τον χρόνο που η ψυχή βιώνει μέσα από την εις Άδου κάθοδο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Γνωρίζουμε ότι ο Ιησούς κατήλθε στον Άδη τη στιγμή ακριβώς που παρέδωσε το Πνεύμα του εις τον Θεό επάνω σταυρό με τη θέλησή του και όχι όπως οι άνθρωποι, παρά τη θέλησή τους. Αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με την ώρα της εποχής, την 9η ώρα της ημέρας.
Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.
περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· ἠλὶ ἠλί, λιμᾶ σαβαχθανί; τοῦτ᾿ ἔστι, Θεέ μου Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;
τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος.
καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε ὄξους καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν.
οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σώσων αὐτόν.
ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκε τὸ πνεῦμα.
Ερώτηση 1η:
Ποια είναι η ενάτη ώρα της ημέρας;
Την εποχή του Χριστού, όπως είπαμε και σε προηγούμενα μαθήματα, η διαίρεση του χρόνου γινόταν με βάση την ανατολή και τη δύση του ηλίου κυρίως, και τα ηλιακά ρολόγια, που λειτουργούσαν μόνο όσο υπήρχε το φως του ήλιου. Η μέτρηση γινόταν ανά 3 ώρες (1η, 3η, 6η, 9η) όπου η 1η ώρα υπολογίζεται πως ήταν 6 το πρωί, αλλά εξαρτάται φυσικά από την ανατολή του ηλίου.
Ερώτηση 2η:
Σε ποια δική μας ώρα αντιστοιχεί
η ενάτη ώρα της εποχής του Χριστού;
Αντιστοιχεί, εφόσον είπαμε ότι η 1η είναι περίπου 6 το πρωί, με τις 3 το μεσημέρι. Άρα ο Χριστός έμεινε κρεμασμένος επάνω στον σταυρό από η ώρα 12 το μεσημέρι έως τις 3, την ημέρα της Παρασκευής. Εκείνο το διάστημα είχε όμως σκοτάδι, άρα ένα ηλιακό ρολόι δεν μπορούσε να μετρήσει την ώρα.
Ο Χριστός, λοιπόν, παρέδωσε το πνεύμα του στις 3 το μεσημέρι και από τη στιγμή εκείνη το σώμα του ήταν πλήρως νεκρό. Η επόμενη στιγμή που βλέπουμε τον Χριστό ζωντανό και τον φυσικό χρόνο να ισχύει είναι στην Ανάστασή Του, η οποία συνετελέσθη κάποια στιγμή την νύκτα του Σαββάτου προς Κυριακή, προς όρθρου βαθέος, δηλαδή προς την ώρα που σηκώνονταν οι άνθρωποι που ξυπνούσαν πολύ νωρίς για κάποια δουλειά. Το νωρίτερο που δέχεται η Εκκλησία μας ότι εορτάζεται η Ανάσταση του Χριστού είναι στις 00:00 το βράδυ Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα.
Ερώτηση 3η:
Πόσες ώρες παρήλθαν από την ώρα θανάτου
έως την ανάστασή Του;
Αν υπολογίσουμε, λοιπόν, από τις 3 το μεσημέρι της Παρασκευής (15:00) έως τις 00:00 της Κυριακής, ή μίας των Σαββάτων όπως λεγόταν στην εβραϊκή διάλεκτο, διότι Κυριακή ονομάστηκε εξαιτίας της Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τότε θα βρούμε ότι συνολικά το σώμα παρέμεινε νεκρό περί τις ~33 ώρες.
Όμως, η ψυχή είναι αθάνατος και ενεργούσε στον Άδη, όπου κήρυττε στα «ἐν φυλακῇ πνεύματα» όπως διδάσκει η Εκκλησία μας, σε όλους δηλαδή τους ανθρώπους από Αδάμ (συμπεριλαμβανομένου του Αδάμ) μέχρι τον τελευταίο που είχε πεθάνει πριν κατέβη ο Χριστός.
Ερώτηση 4η:
Σε πόσες ώρες της ψυχής αντιστοιχούν
οι 33 ώρες του θανάτου του σώματος;
Όπως είδαμε και στο προηγούμενο μάθημα, ο χρόνος είναι σχετικός ως προς την ταχύτητα και την αντίληψη αυτού που τον βιώνει. Για την ψυχή, που ζει και κινείται εκτός των περιορισμών του σώματος, η ταχύτητά της είναι ασύλληπτη και ως εκ τούτου στο ίδιο διάστημα μπορεί να πραγματοποιήσει απείρως περισσότερες δράσεις από το σώμα. Γι’ αυτό και ο Χριστός δεν χρειάστηκε 3 χρόνια για να κηρύξει στους φυλακισμένους στον Άδη όπως χρειάστηκε επί της γης, όπου και πάλι περιορίστηκε μόνο στην περιοχή της Ιουδαίας και του Ισραήλ – δεν κήρυξε σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Δηλαδή, οι ενέργειες που έκανε ο Χριστός στον Άδη δεν ήταν λιγότερες αλλά μάλλον περισσότερες.
Ένα αντίστοιχο φαινόμενο του πώς ο χρόνος της ψυχής είναι τελείως διαφορετικός από τον χρόνο του σώματος είναι και τα όνειρα.
Η διάρκεια ενός ονείρου μπορεί να κρατήσει πολύ λίγο αλλά αυτά που νιώθουμε ότι συνέβησαν εντός του διαστήματος αυτού μπορεί να έχουν διαρκέσει και χρόνια. Εδώ παίζει ρόλο, όπως είπαμε και στο προηγούμενο μάθημα όχι μόνο το πόσο γρήγορα ή αργά περνά ο χρόνος αλλά και η αντίληψη του ανθρώπου περί αυτού. Συνήθως στα όνειρα δεν κοιτάμε ποτέ το ρολόι μας!