Όλοι οι λαοί δυτικά του Ιορδάνη, δηλαδή οι Χετταίοι, οι Αμορραίοι, οι Χαναναίοι, οι Φερεζαίοι, οι Ευαίοι και οι Ιεβουσαίοι, συνασπίστηκαν για να πολεμήσουν ενωμένοι τον Ιησού και τους Ισραηλίτες.
Οι κάτοικοι όμως της Γαβαών, που ήταν Ευαίοι, όταν έμαθαν τι είχε κάνει ο Ιησούς στην Ιεριχώ και στη Γαι, φοβήθηκαν και αποφάσισαν να ενεργήσουν με πανουργία. Πήγαν στο στρατόπεδο των Ισραηλιτών, στα Γάλγαλα, και προσπάθησαν να πείσουν τον Ιησού και τους Ισραηλίτες, ότι έρχονται από μια μακρινή χώρα και θέλουν να κάνουν συμμαχία μαζί τους.
Οι Ισραηλίτες ξεγελάστηκαν και κάνανε μαζί τους συνθήκη ειρήνης. Μετά πληροφορήθηκαν ότι αυτοί ήταν γείτονες τους και κατοικούσαν εκεί γύρω. Ο Ιησούς του Ναυή δεν τους επιτέθηκε, αλλά από κείνη τη μέρα, οι Ευαίοι της Γαβαών γίνανε δούλοι των Ισραηλιτών.
Μπορείς να βρεις τα Γάλγαλα που είχαν στρατοπεδεύσει
οι Ισραηλίτες στον παρακάτω χάρτη;
Οι Αμορραίοι βασιλιάδες της Ιερουσαλήμ, της Χεβρών, της Ιεριμούθ, της Λαχίς και της Οδολλάμ (Εγλών), συμμάχησαν, επιτέθηκαν και πολιόρκησαν τη Γαβαών με όλα τους τα στρατεύματα, επειδή αυτοί συμμάχησαν με τους Ισραηλίτες.
Οι Γαβαωνίτες έστειλαν μήνυμα στον Ιησού, στο στρατόπεδο στα Γάλγαλα και του ζητούσαν βοήθεια. Αμέσως ο Ιησούς, σύμφωνα με εντολή του Κυρίου, έφυγε από τα Γάλγαλα, μαζί με όλον τον στρατό του και επιτέθηκε αιφνιδιαστικά εναντίον των Αμορραίων.
Η μάχη κράτησε ως το βράδυ χωρίς να νικήσουν και τότε ο Ιησούς του Ναυή παρακάλεσε τον Κύριο να σταματήσει τον ήλιο, ώσπου να τελειώσουν τη μάχη. Πράγματι, ο ήλιος στάθηκε καταμεσής του ουρανού και δεν πήγαινε να δύσει κι αυτό κράτησε σχεδόν μια μέρα. Οι Αμορραίοι βασιλιάδες υπέστησαν φοβερή ήττα και οι Ισραηλίτες τούς καταδίωξαν. Και ενώ οι Αμορραίοι έφευγαν κυνηγημένοι, ο Κύριος έριξε πάνω τους από τον ουρανό χαλάζι χοντρό σαν πέτρες και σκοτώθηκαν από αυτό πολύ περισσότεροι απ’ όσους εξόντωσαν οι Ισραηλίτες.
Πώς εξηγείται η «στάση του ήλιου» επιστημονικά;
Στο μάθημα της θερμότητας και της θερμοκρασίας μάθαμε για την εναλλαγή των εποχών και την κίνηση της γης γύρω από τον ήλιο και γύρω από τον εαυτό της, η οποία, μαζί με την κλίση της, είναι υπεύθυνη για το πώς θερμαίνεται ο πλανήτης στις διάφορες περιοχές του. Άρα, υπεύθυνη τελικά για το πώς πέφτει η σκιά του ήλιου δεν είναι ο ήλιος αλλά η γη. Το οποίο συνεπάγεται ότι η αντίληψη των ανθρώπων για το ποιος ορίζει τον χρόνο -ειδικά την εποχή του Ιησού του Ναυή- είναι εσφαλμένη.
Δηλαδή, η στάση του ήλιου, το να σταματήσει τελείως, δεν επηρεάζει καθόλου τον κύκλο του ημερονυχτίου, αφού η περιστροφή της γης γύρω από τον εαυτό της, θα συνεχίζει τον χρόνο κανονικά. Άρα, αυτό που μπορούμε να εικάσουμε ότι συνέβη, αν το εξετάσουμε το ζήτημα εντελώς φυσικά και θεωρώντας ότι μπορούμε [που δεν πρέπει] τα κατανοήσουμε όλο το σύμπαν και τους μηχανισμούς που έχει ο Θεός δημιουργήσει και ελέγχει είναι ότι η γη σταμάτησε για κάποιες ώρες να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της.
Το άλλο σημαντικό που πρέπει να κατανοήσουμε σ’ αυτήν την ιστορία είναι ότι από τη στιγμή που σταμάτησε η περιστροφή της γης, όπως θεωρούμε, αυτό σημαίνει ότι έγινε αντιληπτό από όλους τους ανθρώπους και άρα ήταν κάτι που αντελήφθησαν όλοι οι άνθρωποι και όχι μόνο οι Ισραηλίτες.
Για να δούμε πώς αυτό μαρτυρείται:
Αξίζει όμως να σταθούμε και πάλι στό συμπέρασμα τού Αμερικανού καθηγητή αστρονομίας Totten, όπου μάς είπε πώς στην ιστορία τού κόσμου προστέθηκε μιά ολόκληρη ημέρα.
Οι μαθηματικοί υπολογισμοί του, απέδειξαν ότι η προσθετική αυτή 24η ημέρα (του “Σιώπησον ήλιε” από τον Ιησού του Ναυή) είχε διάρκεια 23 ώρες καί 20′ λεπτά, “έως μιάς ολοκλήρου ημέρας” όπως διαβάζουμε στην Γραφή. Για το 24ωρο όμως της ημέρας υπολείπονται άλλα 40′ λεπτά της ώρας. Πού λοιπόν “χάθηκαν” αυτά τά 40 πρώτα λεπτά; Εύλογο το ερώτημα εφόσον με μαθηματική ακρίβεια προσπαθούν οι επιστήμονες και Αστρονόμοι να καταλήξουν σε ακριβή συμπεράσματα. Εφόσον και πάλι το κεντρικό σημείο των ερευνών είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, (πώς θα μπορούσε άλλωστε να ήταν κάτι άλλο) τότε και πάλι μέσα από την Βίβλο θα πρέπει να αναζητήσουμε τα “χαμένα” 40 πρώτα λεπτά της ώρας που υπολείπονται του 24ώρου μας, όπου καί προστέθηκε στο ημερολόγιό μας.
Η έρευνα των Γραφών -για κάποιο παρόμοιο αστρονομικό γεγονός- οδηγεί τους επιστήμονες Αστρονόμους στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, Δ΄ Βασειλιών, όπου και γίνεται αναφορά για την σκιά του ήλιου όταν ο βασιλιάς Εζεκίας ζήτησε από τον Προφήτη Ησαΐα σημείον αληθείας ότι ο Θεός θα τον θεραπεύσει από την ασθένειά του που τον οδηγούσε στον θάνατο. Συγκεκριμένα διαβάζουμε:
“καὶ εἶπεν Ἐζεκίας πρὸς Ἡσαΐαν· τί τὸ σημεῖον ὅτι ἰάσεταί με Κύριος καὶ ἀναβήσομαι εἰς οἶκον Κυρίου τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ; καὶ εἶπεν Ἡσαΐας· τοῦτο τὸ σημεῖον παρὰ Κυρίου, ὅτι ποιήσει Κύριος τὸν λόγον, ὃν ἐλάλησε· πορεύσεται ἡ σκιὰ δέκα βαθμούς, ἐὰν ἐπιστρέψῃ δέκα βαθμούς. καὶ εἶπεν Ἐζεκίας· κοῦφον τὴν σκιὰν κλῖναι δέκα βαθμούς· οὐχί, ἀλλ᾿ ἐπιστραφήτω ἡ σκιὰ ἐν τοῖς ἀναβαθμοῖς δέκα βαθμοὺς εἰς τὰ ὀπίσω. καὶ ἐβόησεν Ἡσαΐας ὁ προφήτης πρὸς Κύριον, καὶ ἐπέστρεψεν ἡ σκιὰ ἐν τοῖς ἀναβαθμοῖς εἰς τὰ ὀπίσω δέκα βαθμούς.” [Δ΄ Βασιλειών, 8, 11)
Αυτοί οι 10 βαθμοί της σκιάς του ήλιου αποτελούν -σύμφωνα με τους Αστρονομικούς υπολογισμούς- και τα 40’«χαμένα» λεπτά της ώρας που αναζητούσαν οι Αστρονόμοι επιστήμονες. Έτσι, μαζί με τα 40′ λεπτά (της σκιάς του ήλιου) και τις 23 ώρες και 20′ λεπτά της ώρας (που ο ήλιος επί Ιησού του Ναυή “Σιώπησε”), βρίσκουμε το ακριβές 24ωρο που προστέθηκε στο ημερολόγιό μας.
Αλλά το ερώτημα είναι: τελικά ο χρόνος που
προστέθηκε όντως προστέθηκε;