Τον 17ο αιώνα η Παναγία έσωσε την πόλη του Τιχβίν και το μοναστήρι από τους Σουηδούς, καθώς και την πόλη του Νόβγκοροντ. Το μοναστήρι υπερασπιζόταν, το 1613, με λίγους άνδρες ο Σεμέν Βασίλιεβιτς Προσοβόφσκι (14). Οι πολιορκητές Σουηδοί εξαγριωμένοι απεφάσισαν να ισοπεδώσουν το μοναστήρι. Τότε μια ευλαβεστάτη γυναίκα, που λεγόταν Μαρία και που δυο χρόνια πριν, όντας εκ γενετής τυφλή, είχε αποκτήσει το φως της με θαύμα της Παναγίας του Τιχβίν, είδε σε όραμα τη Θεομήτορα, «Πες σε όλους», την πρόσταξε, «να περιφέρουν την εικόνα μου στα τείχη και θα δουν το έλεος του Θεού». Όταν διαδόθηκε η είδηση της θεομητορικής εμφανίσεως, οι πολιορκητές πανικόβλητοι άρχισαν να φεύγουν τρέχοντας μακρυά από τη μονή.
Άλλη μια φορά οι Σουηδοί ήλθαν για τρίτη φορά με σκοπό την καταστροφή της μονής. Οι μοναχοί σκέφθηκαν τότε να πάρουν την εικόνα της Παναγίας και να φύγουν για τη Μόσχα. Διαπίστωσαν, όμως, με δέος και έκπληξη πως η εικόνα ήταν ασήκωτη. Με κανένα τρόπο δεν κατάφεραν να τη μετακινήσουν από τη θέση της. Κατάλαβαν, λοιπόν, πως ήταν θέλημα της Θεοτόκου να μείνει εκεί, για να υπερασπισθεί η ίδια το μοναστήρι της. Στο μοναστήρι παρέμειναν οι μοναχοί που βρήκαν ακόμη κάποιους πιστούς και θαρραλέους μαχητές. Έστειλαν κατασκόπους για να συγκεντρώσουν πληροφορίες για την προέλαση και τη δύναμη του στρατού. Ο σουηδικός στρατός ήταν αναρίθμητος. Αλλά η Δέσποινα του κόσμου δεν άφησε τους Σουηδούς να πλησιάσουν. Σε απόσταση μισής ημέρας από τη μονή, πίσω από τον ποταμό Σιάσι, τους φάνηκε ότι ένα τεράστιο και πάνοπλο στράτευμα τούς περικύκλωσε με αστραπιαία ταχύτητα. Ανήμποροι να το αντιμετωπίσουν, οι Σουηδοί τράπηκαν σε φυγή άτακτη και διαλύθηκαν.
Με τη χάρη της εικόνας της Παναγίας, το 1771, ο λαός θεραπεύθηκε από την επιδημία της πανώλης. Οι Χριστιανοί σέβονταν το ιερό εικόνισμα της Παναγίας και απέδιδαν πάντοτε τιμές ευλάβειας με τις προσευχές και τις δεήσεις τους. Γι’ αυτό και την λιτανεύουν 24 φορές τον χρόνο, την θεωρούν. προστάτιδα της οικογένειας και εκείνη που θεραπεύει ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά. Την ίδια αυτή εικόνα είχαν συνοδεία τους οι Ρώσοι στρατιώτες στην εποχή του Πατριωτικού Πολέμου κατά του Ναπολέοντα το 1812 και τους βοήθησε στην ηρωική μάχη της πεδιάδας του Μποροντίνο, ενώ στη συνέχεια η εικόνα είχε μεταφερθεί και στα τάγματα πολιτοφυλακής του Κριμαϊκού Πολέμου κατά τα έτη 1855-1856.
Το 1920, τα στρατεύματα των Σοβιέτ έκλεισαν το μοναστήρι της Παναγίας και η εικόνα της Θεοτόκου μεταφέρθηκε στο Εθνογραφικό Μουσείο. Παρ’ όλα αυτά φημολογείται ότι η εικόνα της Παναγίας του Τιχβίν, με εντολή του ίδιου του Στάλιν, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταφερόταν με ένα αεροπλάνο που πετούσε επάνω από τη Μόσχα και τα ναζιστικά στρατεύματα δεν κατάφεραν ποτέ να καταλάβουν τη ρωσική πρωτεύουσα. Αργότερα οι Γερμανοί, τον Νοέμβριο του 1941 κλέβουν όλα τα κειμήλια και τις εικόνες. Η εικόνα της Θεομήτορος μεταφέρθηκε πρώτα στο Πσκωβ και έπειτα στη Ρίγα της Λιθουανίας.
Πώς το θαύμα αυτό παραβιάζει όλους τους κανόνες που έχουν οι επιστήμονες
φυσικοί θεσπίσει με βάση τις παρατηρήσεις που έχουν κάνει στη Φύση:
Εφόσον, η εικόνα έγινε ασήκωτη, αυτό σημαίνει ότι αυξήθηκε η μάζα της. Για να αυξηθεί η μάζα ενός σώματος, δύο πράγματα μπορεί να έχουν συμβεί με βάση όσα γνωρίζουμε ως τώρα: είτε αυξήθηκε ο όγκος του σώματος, δηλαδή προστέθηκε μάζα, είτε άλλαξε το υλικό και άρα διατηρώντας σταθερό τον όγκο έχουμε περισσότερη μάζα.
Οι άνθρωποι όμως που έζησαν το θαύμα δεν παρατηρήσαν καμία τέτοια αλλαγή. Ούτε η εικόνα άλλαξε σχήμα ή μεγάλωσε, ούτε το υλικό που έβλεπαν έπαψε να είναι χρυσός ή το ξύλο έπαψε να είναι ξύλο, ή το ξύλο έγινε άλλο είδος ξύλου με μεγαλύτερη πυκνότητα, ή ο χρυσός έγινε άλλο είδος χρυσού (καθότι δεν υπάρχει τέτοια πιθανότητα). Όλα παρέμειναν όπως τα γνώριζαν, αλλά η εικόνα έγινε ασήκωτη.
Που σημαίνει ότι άλλαξε με θαυμαστό τρόπο μία εκ των ιδιοτήτων των υλικών της εικόνας, ή συνέβη τι άλλο που δεν γνωρίζουμε, κάτι το οποίο μόνο ο Θεός ως Δημιουργός του παντός μπορεί να κάνει, καθότι η δική μας παρατήρηση αιώνες τώρα μάς έχει υποδείξει και αποδείξει ότι για να αλλάξει μία ιδιότητα ενός υλικού συνήθως αλλάζουν κι άλλες (π.χ. στην παρούσα φάση η αύξηση μάζας συνεπάγεται αλλαγή υλικού ή όγκου).