Η λέξη συγχώρεση, όπως ακούγεται κιόλας, περιλαμβάνει τη λέξη χώρος. Προέρχεται από το ρήμα “συν + χωρώ”, δηλαδή μπορώ να χωρέσω μαζί με τον άλλον στο ίδιο μέρος. Έχει διαφορετικό νόημα από τη φράση “άφεση αμαρτιών”, που σημαίνει ότι ο Θεός αφήνει/διαγράφει και ξεχνά τις αμαρτίες μας και είναι η προϋπόθεση για τη συγχώρεση. Γι’ αυτό και στο Πάτερ ημών ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μάς είπε να λέμε στον Θεό, “διέγραψέ μας τις οφειλές μας (και συγχώρεσέ μας), όπως κι εμείς διαγράφουμε τις οφειλές των αδελφών μας προς εμάς (και τους συγχωρούμε)” (καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν).
Είναι προϋπόθεση της συγχώρεσης το να ξεχάσουμε/διαγράψουμε τις αμαρτίες των άλλων. Ειδάλλως, αν έχουμε έχθρα με τον άλλον, δεν χωράμε στον ίδιο τόπο, όπως λέει και η παροιμιώδης φράση «δεν μας χωρά ο τόπος και τους δυο».
Εφόσον, λοιπόν, ομιλούμε περί χώρου και συγχωρέσεως, άρα μιλάμε για τρεις διαστάσεις και όχι για δύο. Δεν μιλάμε για εμβαδά, δηλαδή. Ούτε μιλάμε για αποστάσεις, για μήκος δηλαδή. Η συγχώρεση, θα λέγαμε, ότι προϋποθέτει τρεις διαστάσεις, πρέπει να συγχωρούμε τους αδελφούς μας όχι μόνο μονοδιάστατα με τα λόγια, αλλά, τρισδιάστατα, με το σώμα. Και να τους ελεούμε, και να τους διακονούμε και να τους βοηθάμε με όποιον τρόπο μπορούμε. Έτσι μάς έχει δώσει εντολή ο Κύριος να ενεργούμε.
Ωστόσο, η συγχώρηση είναι και δισδιάστατο μέγεθος, γιατί πρέπει να συγχωρεθούμε και με τους ανθρώπους, αλλά και με τον Θεό, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως ότι μας δίδαξε ο Κύριος να λέμε στην Κυριακή Προσευχή. Κζι ο Ίδιος μάς το τόνισε δις στο ευαγγέλιο αυτό: «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτῷ».
Δεν αρκεί κάποιος να τα έχει καλά με τους ανθρώπους, αλλά να μην τα έχει καλά με τον Θεό και να παραβαίνει τις εντολές Του, ούτε μπορεί κάποιος να τα έχει καλά με τον Θεό και να μην τα έχει καλά με τους ανθρώπους, αγαπώντας ακόμη και τους εχθρούς του.
Και για να συγχωρέσουμε πρέπει να χωρέσουμε στον χώρο της ψυχής μας και τον εαυτό μας, αλλά και τον Θεό και τους άλλους.
Ποια να είναι άραγε η μονάδα μέτρησης του μοναδικού
αυτού μεγέθους της συγχώρεσης;