Ας πούμε δυο λόγια για τον μεγάλο ιερέα – δάσκαλο και εν τέλει Άγιο των Φαράσων, τον Άγιο Αρσένιο ή Χατζεφεντή.
Ο Θοδωρής, όπως ήταν το όνομά του, έμεινε μικρός ορφανός και βίωσε μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του ένα μεγάλο θαύμα από τον καβαλάρη Άγιο Γεώργιο, ο οποίος τον έσωσε από βέβαιο πνιγμό στον Εκβάση ποταμό. Μετά το θαύμα αυτό μπήκε έντονη στο παιδικό μυαλό του η επιθυμία να γίνει μοναχός! Ήταν, όμως, και πάρα πολύ φιλομαθής και του δόθηκε η ευκαιρία να σπουδάσει την αρχαία ελληνική γλώσσα, για τους αρχαίους σοφούς, τα μαθηματικά, τη φυσική, τη χημεία, όπως και Αρμενικά, Τουρκικά και Γαλλικά. Διψούσε να μάθει, να φτάσει ψηλά το πνεύμα του και κάπου εκεί να βρει τον Θεό. Γιατί η σωστή γνώση οδηγεί τον άνθρωπο στον Θεό. Σπουδάζοντας στο σπουδαιότατο πνευματικό κέντρο της εποχής εκείνης, τη Σμύρνη, ο νους του γύριζε στα φτωχά χωριά των Ελλήνων που στέναζαν κάτω από τον τουρκικό ζυγό και η αμάθεια και η αγραμματοσύνη μαράζωναν τα ελληνόπουλα…
Έτσι, αφού έγινε μοναχός, όπως ήταν ο μεγάλος του πόθος, δέχτηκε το κάλεσμα του Μητροπολίτη Παϊσίου Β΄ να γίνει στα Φάρασα παπάς και δάσκαλος. Για να μην κινδυνεύουν σε περίπτωση που φανατικοί Τούρκοι (Τσέτες) καταλάβαιναν ότι τα παιδιά αυτά διδάσκονταν την καταγωγή και τη γλώσσα τους, ο Άγιος έκανε τα μαθήματα κυρίως μέσα στη σπηλαιώδη εκκλησία της Παναγίας για να έχουν την προστασία και τη φώτισή της βέβαια, αλλά και για να είναι γονατιστοί οι μαθητές και να υποστηρίξουν – σε περίπτωση κινδύνου – ότι…προσεύχονται! Και τι μαθήματα μάθαιναν; αριθμητική, γεωγραφία, ιστορία, αρχαία ελληνικά, όπως και να φτιάχνουν κομποσχοίνια από κομματάκια κληματόβεργες περασμένες στο σχοινί, να λένε την ευχή, να ζωγραφίζουν Αγίους και, φυσικά, να κάνουν μετάνοιες!
Βλέπω και σε βίντεο την ζωή του Αγίου: