ᾨδὴ α’. Ἦχος α’. Ὁ εἱρμὸς.
» Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν Λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα·
» ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν,
» Χριστὸς ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας». (δίς)
Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις, καὶ ὀψόμεθα, τῷ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς ἀναστάσεως,
Χριστὸν ἐξαστράπτοντα, καί, Χαίρετε, φάσκοντα,
τρανῶς ἀκουσόμεθα, ἐπινίκιον ᾄδοντες. (δίς)
Οὐρανοὶ μὲν ἐπαξίως εὐφραινέσθωσαν, γῆ δὲ ἀγαλλιάσθω,
ἑορταζέτω δὲ κόσμος, ὁρατός τε ἅπας καὶ ἀόρατος·
Χριστὸς γὰρ ἐγήγερται, εὐφροσύνη αἰώνιος. (δίς)
Ποιο είναι το εφύμνιο του αναστάσιμου κανόνος;
Το εφύμνιο είναι: «Δόξα τῇ ἁγίᾳ Ἀναστάσει σου, Κύριε»
και λέγεται πριν από το τροπάριο της κάθε ωδής (όχι πριν τον ειρμό),
εκτός από τα δύο τελευταία τροπάρια.
Πού λέμε «Δόξα» και «Καὶ νύν» στα τροπάρια;
Στο τελευταίο τροπάριο της ωδής του παρόντος κανόνος,
το οποίο το λέμε δύο φορές,
την πρώτη λέμε «Δόξα…» και τη δεύτερη λέμε «Καὶ νύν»….
Μετά το τροπάριο του οποίου προηγείται το «Καὶ νύν»
τελειώνει η ωδή και αρχίζει ο ειρμός της επόμενης.