Ο Ρήγας Βελεστινλής ή Φεραίος γεννήθηκε στο Βελεστίνο, του Νομού Μαγνησίας, μια κωμόπολη κοντά στον Βόλο το 1757 και πέθανε βασανιστικά το 1798 σε ηλικία 41 ετών όταν συνελήφθη από τους Αυστριακούς που απεχθάνονταν κάθε μορφή επαναστάσεως στην Ευρώπη κατά των βασιλέων, πολύ δε περισσότερο την ελληνική επανάσταση.
Το αληθινό επώνυμο του Ρήγα ήταν Κυρίτζης ή Κυριαζής, αλλά το άλλαξε σε Βελεστίνος-Φερραίος στις προκηρύξεις που εξέδιδε. Είχε κι έναν αδερφό ονόματι Κώστα. Ο Ρήγας σπούδασε γράμματα και κατόρθωσε να γίνει γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας, Νικολάου Μαυρογένη, αδερφό του παππού της Μαντώς Μαυρογένους. Αργότερα έφυγε από την Βλαχία και πήγε στη Βιέννη όπου εκεί ενήργησε το μεγαλύτερο μέρος της επαναστατικής του δράσης με σκοπό να ξεσηκώσει τους Έλληνες σε Επανάσταση.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του είναι η Χάρτα της Ελλάδος, ένας χάρτης που έδειχνε τα όρια της Ελλάδος, όπως τα θεωρούσε εκείνος, που δεν είναι αυτά που γνωρίζουμε σήμερα, αλλά περιελάμβαναν και άλλες περιοχές των βαλκανίων.
Ο Θούριος είναι ένας πατριωτικός ύμνος, έργο του Ρήγα (Φερραίου) Βελεστινλή τον οποίο είχε γράψει το 1797 και τραγουδούσε σε συγκεντρώσεις, με σκοπό να ξεσηκώσει τους Έλληνες.
Τον έγραψε, δηλαδή, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας με σκοπό να παρακινήσει τους Έλληνες σε επανάσταση κατά των Τούρκων, αλλά και όλους τους τότε βαλκάνιους λαούς.
Δεν ήταν τραγούδι απλό, αλλά ύμνος. Γι’ αυτό έχει πάρα πολλές στροφές και στίχους, που διηγούνται διάφορα γεγονότα και παρουσιάζουν διάφορες εικόνες της σκλαβιάς των Ελλήνων στους Τούρκους αλλά και του μεγαλείου της εξεγέρσεως και της Επαναστάσεως κατά των Τούρκων.
Βέβαια, έχει γραφτεί για να τραγουδιέται και να απαγγέλεται και σ’ αυτό βοηθάει πολύ η ομοιοκαταληξία που έχουν οι στίχοι του. Όπως ο Ύμνος εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού, εκ του οποίου τις δύο πρώτες στροφές έχουμε οι Έλληνες επιλέξει ως τον εθνικό ύμνο μας και μελοποιήσαμε, αλλά όλος ο ύμνος έχει 158 στροφές με τέσσερις στίχους η κάθε μία.
Ορισμένες τους στροφές μελοποιήθηκαν το 1978 από τον μουσικό Χρήστο Λεοντή και τραγουδήθηκαν από τον Νίκο Ξυλούρη. Αυτές θα μάθουμε να τραγουδάμε.
Παρακάτω βλέπω μια εικόνα του τελικού κειμένου του Θούριου όπως τον είχε γράψει ο Ρήγας Βελεστινλής.
Στο κείμενο του Ρήγα φαίνεται όχι μόνο η αγάπη προς την πατρίδα, δηλαδή το να ελευθερωθούν οι περιοχές από την τουρκική ηγεμονία, αλλά και η αγάπη προς τον Θεό.
“Να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον Σταυρόν”
και πιο κάτω….
“Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον Oυρανόν,
Aς πούμ’ απ’ την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.”
Για εμάς τους Έλληνες, η ελευθερία της Πατρίδος ήταν κατ’ εξόχην παντρεμένη με την ελεύθερη λατρεία του αληθινού Θεού και τη διάδοση αυτής. Όλοι οι Έλληνες πρέπει να θέλουν να λάμπει όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και η Ορθοδοξία, διότι η αληθινή πίστη στον αληθινό Θεό είναι αυτή που κάνει μια χώρα ανώτερη και τους ανθρώπους της σωστούς.
(Στο PDF που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε όλο το κείμενο του Θούριου.)