Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα έχει επιλεγεί εξαιτίας
της εορτής του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
(Προς Ἑβραίους, ζ΄ 26-28)
Κείμενο Αποστόλου
Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος,
ὃς οὐκ ἔχει καθ’ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ·
τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας.
ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν,
ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον.
Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς,
τῶν ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, «ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος», καὶ οὐκ ἄνθρωπος.
Απόδοση – Ερμηνεία
Ἀδελφοί, τέτοιος ἀρχιερέας μᾶς χρειαζόταν· ἅγιος, ἄκακος, ἀψεγάδιαστος, χωρίς καμία σχέση μέ τήν ἀνθρώπινη ἁμαρτία, ὁ ὁποῖος ἀνέβηκε πάνω ἀπό τά οὐράνια.
Αὐτός δέν ἔχει ἀνάγκη, ὅπως οἱ ἄλλοι ἀρχιερεῖς, νά προσφέρει καθημερινά θυσίες, πρῶτα γιά τίς δικές του ἁμαρτίες, κι ὕστερα γιά τίς ἁμαρτίες τοῦ λαοῦ.
Αὐτό τό ἔκανε μιά γιά πάντα, προσφέροντας τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του.
ὁ νόμος ἐγκαθιστᾶ ἀρχιερεῖς ἀνθρώπους μέ ἀτέλειες.
Τά λόγια ὅμως τοῦ ὅρκου, ὁ ὁποῖος δόθηκε μετά τό νόμο, ἐγκαθιστοῦν ἀρχιερέα τόν Υἱό, ποῦ εἶναι καί παραμένει αἰώνια τέλειος.
Τό βασικό στοιχεῖο τῶν ὅσων εἴπαμε εἶναι πῶς ἐμεῖς ἔχουμε ἀρχιερέα τέτοιον, ποῦ ἀνέβηκε στά οὐράνια καί κάθεται στά δεξιά τῆς μεγαλοσύνης τοῦ Θεοῦ.
Ὡς ἀρχιερέας ὑπηρετεῖ στά ἅγια τῶν ἁγίων καί στήν ἀληθινή σκηνή τοῦ Μαρτυρίου, τήν ὁποία δέν τήν ἔστησε ἄνθρωπος, ἀλλά ὁ Θεός.