Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, καὶ καθὼς βρισκόμαστε στὴ μέση τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τὸν Τίμιο Σταυρὸ γιὰ νὰ Τὸν προσκυνήσουμε καὶ νὰ λάβουμε χάρη καὶ δύναμη.
Κι ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐνίσχυση, ἀφ’ ἑνὸς μὲν γιὰ νὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγώνα ἐναντίον τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ βαστάζουμε μὲ ὑπομονὴ τὸν σταυρὸ του ὁ καθένας, ἀφοῦ ὅλοι ἐρχόμαστε κάποτε ἀντιμέτωποι μὲ θλίψεις καὶ δοκιμασίες.
Στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς, Ἀπόστολος Παῦλος ὁμιλεῖ γιὰ τὸν Μεγάλο Ἀρχιερέα, τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Γράφει: «Ἔχουμε «ἀρχιερέα μέγαν», ὁ Ὁποῖος ἔχει πλέον διασχίσει τοὺς οὐρανοὺς κι ἔχει εἰσέλθει στὸν τόπο τῆς αἰώνιας ἀναπαύσεως, στὴν οὐράνια βασιλεία Του, ὅπου μᾶς περιμένει. Πρόκειται γιὰ τὸν Ἰησοῦ, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ.
Ἀφοῦ λοιπὸν ἀναγνωρίζουμε ὅτι Αὐτὸς ὁ μέγας Ἀρχιερεὺς δὲν εἶναι ἁπλὸς ἄνθρωπος, ἀλλὰ ὁ ἀληθινὸς Θεός, ἂς φροντίζουμε νὰ κρατοῦμε καλὰ τὴν ὁμολογία τῆς πίστεώς μας πρὸς Αὐτόν. Μὲ τὴν Ἀνάληψή Του ὁ Θεάνθρωπος Κύριος κάθισε στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ Πατρὸς καὶ δοξάζεται αἰωνίως. Καὶ νὰ μὴν ἀμφιβάλλουμε ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ ἐνδιαφέρεται γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.
Ὁ Χριστός, ὡς τέλειος ἄνθρωπος, ἀντιμετώπισε πειρασμοὺς μὲ ὅλους τοὺς τρόπους ποὺ μπορεῖ νὰ δοκιμασθεῖ ἡ ἀνθρώπινη φύση. Δέχθηκε τοὺς πειρασμοὺς ἀπὸ τὸν διάβολο στὴν ἔρημο μετὰ ἀπὸ τεσσαρακονθήμερη νηστεία, πολεμήθηκε ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους Του, Τὸν ἐγκατέλειψαν ἀκόμη καὶ αὐτοὶ οἱ φίλοι Του.
Ὑπέμεινε φρικτὰ παθήματα, ἄδικες κατηγορίες, ἐμπαιγμοὺς καὶ μαστιγώσεις, ἀκόμη καὶ τὸ πικρὸ ποτήριο τοῦ θανάτου, καὶ μάλιστα σταυρικοῦ. Ὅλα αὐτὰ μᾶς κάνουν νὰ Τὸν αἰσθανόμαστε ἀκόμη περισσότερο κοντά μας. Μᾶς καταλαβαίνει καὶ μᾶς ἀγαπᾶ μὲ τὴν ἄπειρη ἀγάπη Του, γι’ αὐτὸ κι ἐμεῖς σ’ Ἐκεῖνον καταφεύγουμε γιὰ νὰ βροῦμε ἔλεος, ὅπως μᾶς προτρέπει στὴ συνέχεια ὁ ἅγιος Ἀπόστολος.
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε ἁμαρτωλοί. Εἴμαστε φορτωμένοι ὄχι μόνο μέ τήν προγονική ἁμαρτία τῶν πρωτοπλάστων ἀνθρώπων τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας, πού εἶναι οἱ γενάρχες μας, ἀλλά ἔχουμε καί ἕνα πλῆθος φοβερό ἕνα ἀμέτρητο πλῆθος ἀπό προσωπικές μας ἁμαρτίες: γαστριμαργία, κενοδοξία, φιλαργυρία καί κάθε ἄλλου εἴδους ἁμαρτία.
Ὁ μόνος ἀναμάρτητος εἶναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ὅπως μᾶς λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Ὁ Χριστός εἶναι ἀναμάρτητος ἀπό τῆς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου συλλήψεώς Του, μέχρι τοῦ σταυρικοῦ Του θανάτου. Ἀναμάρτητος ὄχι ὡς Θεός, ἀλλά ὡς ἄνθρωπος. Παρόλο πού ἔζησε ὅλην τήν ἐπίγειον ζωήν του μεταξύ ἁμαρτωλῶν ἀνθρώπων καί μάλιστα τῶν πονηρῶν καί κακότροπων Ναζαρηνῶν, καί ἔβλεπε πράξεις καί ἔργα ἁμαρτωλά, καί πολεμήθηκε σκληρά ἀπό τόν σατανᾶ πού τοῦ ἐπιτέθηκε μέ λύσσα γιά νά τόν σύρει στήν ἁμαρτία, ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἔμεινε ἀναμάρτητος πέρα ὡς πέρα! Καί στή σκέψη καί στή γλῶσσα καί στήν πράξη, καί στήν πρόθεση, καί στίς ἐκδηλώσεις, καί στήν ψυχή καί στήν ἐξωτερική Του συμπεριφορά ἀναμάρτητος. Ἀναμάρτητος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. Κάνοντας πάντα τό θέλημά του πατρός Του.
Ὁ Χριστός εἶναι καί τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος. Δέν ἔφερε τήν προπατορική ἁμαρτία ὅπως ἐμεῖς. Ἐπειδή ὅμως ἔλαβε πάνω Του τέλεια τήν ἀνθρώπινη φύση πού ρέπει πρός τήν ἁμαρτία, φορτώθηκε τίς δικές μας ἁμαρτίες καί ἐνῶ ἦταν ἀναμάρτητος, πέθανε πάνω στόν σταυρό γιά ὅλους ἐμᾶς. Γιά νά δώσει σε μας στούς ἀνθρώπους τή δύναμη νά μήν ἁμαρτάνουμε!
Γιατί πέθανε πάνω στόν Σταυρό;
Σήκωσε ἀπό μᾶς τίς ἁμαρτίες, τίς πῆρε πάνω Του καί ἔγινε ὁ ἀντικαταστάτης μας στήν ἁμαρτία καί τήν ἐνοχή καί πέθανε πάνω στόν σταυρό ὡς ἀρχιερέας ἰερούργώντας τό μυστήριο τῆς Σωτηρίας μας!
Γιατί ο Σταυρός είναι πηγή Χάριτος;
Ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ καί ὁ σταυρικός Του θάνατος εἶναι γιά μας τούς ἁμαρτωλούς πηγή Χάριτος καί ἀφέσεως ἁμαρτιῶν καί πηγή ἁγιότητος καί δυνάμεως γιά νά μοιάσουμε καί ἐμεῖς στόν ἀναμάρτητο, μέ τη χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού παίρνουμε ἀπό τήν ὥρα τοῦ βαπτίσματός μας.
Ἀπό ποῦ παίρνουμε τη δύναμη νά ἀγωνιστοῦμε;
Ἀπό τόν σταυρό τοῦ Χριστοῦ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί παίρνουμε τή δύναμη νά ἀγωνιστοῦμε, νά ξεριζώσουμε τά πάθη μας καί τίς κακίες μας καί νά γίνουμε ἅγιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
Γιά ποιόν σκοπό ἔγινε ὅμοιος μέ μᾶς ὁ Ἰησοῦς Χριστός;
Γιά αὐτόν τόν σκοπό ἔγινε ὅμοιος μέ μᾶς ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί μᾶς ἕνωσε μαζί Του γιά νά μᾶς κάνει καί ἐμᾶς ἀναμάρτητους! Ἔχουμε τόν ἀναμάρτητο Ἀρχιερέα Ἰησοῦ Χριστό καί τόν σταυρό Του πού εἶναι πηγή πάντοτε ἁγιότητας καί ἀναμαρτησίας.
Ἀθανασίου Φραγκόπουλου, Τό Στάδιον τῶν Αρετῶν,
Ὑπόμνημα εἰς τήν ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν,
Ἀδελφότης θεολόγων ὁ Σωτήρ, ἔκδοσις τρίτη, Ἀθήνα 1987,
ὁμιλία εἰς τόν Ἀπόστολον, σελ. 291.