(Προς Εφεσίους, Β’ 14-22)
Κείμενο Αποστόλου
Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν
καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας,
ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην,
καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ·
καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγύς,
ὅτι δι’ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα.
ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,
ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,
ἐν ᾧ πᾶσα ἡ οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ·
ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι.
Απόδοση – Ερμηνεία
Γιατί αὐτός εἶναι ἡ εἰρήνη μας, πού ἔκανε καί τά δύο μέρη ἕνα,
καί πού γκρέμισε τό μεσότοιχο τοῦ φραγμοῦ, ἀφοῦ κατάργησε στή σάρκα του τήν ἔχθρα πού προκλήθηκε ἀπό το νόμο τῶν ἐντολῶν μέ τά δόγματα,
γιά νά δημιουργήσει τούς δύο μέσα του σέ ἕναν καινούργιο ἄνθρωπο κάνοντας εἰρήνη,
καί γιά νά συμφιλιώσει στό Θεό καί τούς δύο μέσα σέ ἕνα σῶμα διαμέσου τοῦ σταυροῦ, ἀφοῦ σκότωσε τήν ἔχθρα μέσα του.
Καί ὅταν ἦρθε, εὐαγγέλισε εἰρήνη σ’ ἐσᾶς τούς μακρινούς καί εἰρήνη στούς κοντινούς.
Γιατί διαμέσου αὐτοῦ ἔχουμε τήν εἴσοδο καί οἱ δύο μέσῳ ἑνός Πνεύματος πρός τόν Πατέρα.
Ἄρα, λοιπόν, δέν εἶστε πιά ξένοι καί πάροικοι, ἀλλά εἶστε συμπολῖτες τῶν ἁγίων καί οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,
πού οἰκοδομηθήκατε πάνω στό θεμέλιο τῶν ἀποστόλων καί τῶν προφητῶν, ὄντας ἀκρογωνιαῖος λίθος ὁ ἴδιος ὁ Χριστός Ἰησοῦς.
Πάνω σέ αὐτόν ὅλη ἡ οἰκοδομή συναρμολογεῖται καί αὐξάνει γιά ναό ἅγιο στόν Κύριο.
Πάνω σέ αὐτόν κι ἐσεῖς συνοικοδομεῖστε γιά νά γίνετε κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ μέ τήν ἐνέργεια τοῦ Πνεύματος.