Μνήμη τοῦ Ὁσίου Δανιήλ τοῦ Στυλίτου
Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὑψώσας τὸ σῶμά σου, ἐπὶ τοῦ στύλου σοφέ,
τὸν νοῦν σου ἐπτέρωσας, πρὸς τὸν Θεὸν ἀκλινῶς,
βιώσας ὡς ἄγγελος·
ὅθεν σὲ στήλην ζῶσαν, εὐσεβείας εἰδότες,
κράζοντας σοὶ βοῶμεν· Δανιὴλ Θεοφόρε,
παντοίων ἠμᾶς κινδύνων, πρέσβευε ρύεσθαι.
Ταῖς τῶν Ἁγίων σου πρεσβεῖαις ὁ Θεός,
ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.