Μνήμη τοῦ Ἁγίου Παύλου,
Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Ὁμολογητοῦ
Ὁ Ἅγιος Παῦλος γεννήθηκε στή Θεσσαλονίκη, στίς ἀρχές τοῦ 4ου αἰῶνα μ.Χ. καί ὑπῆρξε γραμματέας τοῦ ἁγιοτάτου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ἀλεξάνδρου. Ὅταν ἀπεβίωσε ὁ Ἀλέξανδρος, τό 377 μ.Χ., ὁ Παῦλος ἐξελέγχθηκε Πατριάρχης.
Ὁ αὐτοκράτορας Κωνστάντιος, ὅταν τό πληροφορήθηκε δυσανασχέτησε, μία καί ἦταν ὀπαδός τῆς αἵρεσης τῶν Ἀρειανῶν. Ὅταν ὁ Κωνστάντιος ἐπέστρεψε ἀπό τήν Ἀντιόχεια στήν Κωνσταντινούπολη, ἀπομάκρυνε ἀπό τόν πατριαρχικό θρόνο τόν Παῦλο καί ἀνακήρυξε αὐθαίρετα Πατριάρχη, τόν ἀρειανόφρονα Νικομήδειας Εὐσέβιο. Τότε ὁ Ἅγιος Παῦλος πῆγε στή Ρώμη. Ἐκεῖ βρῆκε τον Μέγα Ἀθανάσιο,τόν ὁποῖο εἶχε ἀπομακρύνει ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ὁ Κωνστάντιος.
Μία μέρα πού τελοῦσε τήν Θεία Λειτουργία ὅρμησαν καταπάνω τοῦ Ἀρειανοί καί τόν ἔπνιξαν μέ το ίδιο του τό ὠμοφόριο. Ἔτσι ὁ Ἅγιος ἐτελείωσε καί παρέδωσε τήν ψυχή του στόν Κύριο.
Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος γ’.
Θείας πίστεως ὁμολογία,
ἄλλον Παῦλόν σε τῇ Ἐκκλησίᾳ,
ζηλωτὴν ἐν ἱερεῦσιν ἀνέδειξε·
συνεκβοᾷ σοι καὶ Ἄβελ πρὸς Κύριον,
καὶ Ζαχαρίου τὸ αἷμα τὸ δίκαιον.
Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,
δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ταῖς τoῦ Ἀποστόλου σου πρεσβεῖαις ὁ Θεός,
ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.