Μνήμη Ἀλεξίου ὁσίου,
τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ (♱411 μ.Χ.)
Ἀπολυτίκιον.
Ήχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἐκ ῥίζης ἐβλάστησας, περιφανοῦς καί κλεινῆς,
ἐκ πόλεως ἤνθησας, βασιλικῆς καί λαμπρᾶς,
Ἀλέξιε πάνσοφε·
πάντων δ᾽ ὑπερφρονήσας, ὡς φθαρτῶν καί ῥεόντων,
ἔσπευσας συναφθῆναι, τῷ Χριστῷ καί Δεσπότῃ.
Αὐτόν οὖν ἐκδυσώπει ἀεί,
ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ταῖς τῶν Ἁγίων σου πρεσβεῖαις ὁ Θεός,
ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.