Πέσατε, παιδιά, ποτέ μέσα σε λάσπες; Δεν βλέπατε την ώρα να αλλάξετε ρούχα και να πλυθείτε, έτσι δεν είναι; Αλλά και σε λάσπες αν δεν πέσατε, σίγουρα όλοι σας κάποια φορά πέσατε και χτυπήσατε. Πόσο σας ανακούφισε τότε το χέρι που περιποιήθηκε τα τραύματά σας!
Με την ίδια κι ακόμα μεγαλύτερη στοργή ο Θεός φροντίζει να καθαρίσει και να περιποιηθεί τα τραύματα της ψυχής μας.
Τραυματίζεται η ψυχή μας;
Ναι, τραυματίζεται η ψυχή μας.
Τι είναι εκείνο που λασπώνει και τραυματίζει την ψυχή μας;
Οι αμαρτίες, δηλαδή οι πράξεις ή οι σκέψεις που έρχονται σε αντίθεση με το θέλημα του Θεού.
Η κάθε αμαρτία που κάνουμε χαλάει την σχέση μας με τον Θεό. Είναι δηλαδή σαν να προδίδουμε ένα δικό μας άνθρωπο. Οπότε, χρειαζόμαστε έναν τρόπο για να πλησιάσουμε και πάλι τον Θεό κι αυτό γίνεται, μέσω της μετάνοιας και της εξομολόγησης.
Είναι η βαθιά ανάγκη επιστροφής στον Χριστό, δηλαδή:
Παραδεχόμαστε τα λάθη μας.
Θέλουμε να ζητήσουμε συγνώμη για αυτά.
Προσπαθούμε να μην τα ξανακάνουμε.
Πρώτα, λοιπόν, πρέπει να έχουμε θάρρος ώστε να παραδεχτούμε τα λάθη μας. Π.χ. αν αντιμιλήσαμε στους γονείς μας, αν στεναχωρήσαμε άλλα παιδιά, αν λέμε ψέματα.
Αφού καταλάβουμε πως αυτά που κάνουμε δεν τα θέλει ο Χριστός και θέλουμε να μας συγχωρέσει, ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ.
Μπορούμε να ομολογούμε ειλικρινά και ταπεινά όλες μας τις αμαρτίες μπροστά στον ιερέα (δηλαδή στον εκπρόσωπο του Θεού). Εκείνος στη συνέχεια διαβάζει για εμάς την συγχωρητική ευχή. Τότε ακριβώς γίνεται ένα μυστήριο: Το Πνεύμα το Άγιο εξαφανίζει τις αμαρτίες μας!
Ο Θεός τις συγχωρεί και τις ξεχνάει. Άρα ό,τι εξομολογηθήκαμε για τον Θεό είναι σαν να μην το κάναμε ποτέ!
Η εξομολόγηση είναι ένα από τα πρώτα δώρα που μας χάρισε ο Χριστός μετά την Ανάστασή Του. Όταν για πρώτη φορά εμφανίστηκε αναστημένος ανάμεσα στους μαθητές Του, τους είπε:
«Λάβετε Πνεύμα Άγιο. Σε όποιον συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα του είναι συγχωρεμένες.»
Υπάρχει άραγε άνθρωπος που να μην έχει αμαρτία;
Κανείς δεν είναι αναμάρτητος.
Ο μόνος καθαρός και αναμάρτητος είναι ο Χριστός μας.
Μήπως μπορείτε να μου πείτε αμαρτίες που
καθημερινά λερώνουν την ψυχή;
Μήπως λες ψέματα, έστω και για αστεία;
Μήπως αντιμιλάς στους γονείς – διδασκάλους – μεγαλύτερους;
Μήπως ορκίζεσαι στο όνομα του Θεού και των Αγίων;
Μήπως βλασφήμησες ποτέ για τα θεία;
Μήπως λες υπερήφανα λόγια για τον εαυτό σου;
Μήπως βλέπεις άσχημα έργα στην τηλεόραση, με τέρατα ή με ανθρώπους που φέρονται άσχημα;
Μήπως ακούς να κατηγορούν τον Χριστό μας και να τον βλασφημούν και δεν διαμαρτύρεσαι;
Μήπως ακούς να κατηγορούν αδίκως τους άλλους και δεν μιλάς;
Μήπως κλέβεις ξένα πράγματα από το σπίτι και το σχολείο;
Μήπως κτυπάς τους μικρότερους συμμαθητές και τα αδέρφια σου;
Μήπως κλωτσάς τους φίλους σου και τ’ αδέρφια σου;
Μήπως δεν πηγαίνεις κάθε Κυριακή στην εκκλησία;
Μήπως δεν κάνεις κάθε μέρα την προσευχή σου;
Μήπως δεν υπακούς στους γονείς σου;
Μήπως δεν τηρείς τις νηστείες που ορίζει η Εκκλησία μας;
Μήπως δεν κοινωνείς συχνά τα άχραντα Μυστήρια;
Μήπως ντύνεσαι μασκαράς τις Απόκριες;
Μήπως δεν κάνεις ελεημοσύνη στους πτωχούς ανθρώπους;
Μήπως είσαι δύσκολος στο φαγητό;
ΠΟΥ ΛΕΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ:
• Στο σχολείο.
• Στον δρόμο.
• Στο σπίτι.
• ΠΑΝΤΟΥ.