Μία μέρα, μαζεύτηκαν τα πλήθη κοντά στον Ιησού και Εκείνος θέλοντας να τους διδάξει με παραβολές, είπε σε αυτούς:
«Βγήκε κάποτε ο γεωργός στο χωράφι του για να σπείρει και καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στον δρόμο, όπου τους πάτησαν οι διαβάτες και τους έφαγαν τα πτηνά του ουρανού. Άλλοι σπόροι έπεσαν πάνω στις πέτρες και βλάστησαν μα ύστερα από λίγο ξεράθηκαν γιατί δεν μπορούσαν να ριζώσουν βαθιά. Άλλοι δε σπόροι έπεσαν στα αγκάθια, τα οποία κατέπνιξαν τους βλαστούς που φύτρωσαν. Τέλος, μερικοί σπόροι έπεσαν στο γόνιμο χώμα και βλάστησαν κι έδωσαν εκατονταπλάσιο καρπό. Αυτός που έχει αυτιά να ακούσει, ας ακούσει!»
Τότε οι μαθητές, ρώτησαν ιδιαιτέρως τον Κύριο γιατί διδάσκει με παραβολές κι εκείνος αποκρίθηκε:
«Διότι σε εσάς που έχετε αγαθή διάθεση, δόθηκε το χάρισμα να καταλαβαίνετε τις μυστηριώδεις αλήθειες της Βασιλείας των Ουρανών, ενώ αυτοί βλέπουν τα θαύματα μου κι ακούν τη διδασκαλία μου, χωρίς να μπορούν να τα καταλάβουν και να ωφεληθούν».
Στη συνέχεια ο Χριστός εξήγησε σε αυτούς την παραβολή του σπορέως και είπε:
Οι σπόροι συμβολίζουν τον λόγο του Θεού. Όταν οι άνθρωποι τον ακούν και δεν ενδιαφέρονται να τον εφαρμόσουν, έρχεται ο διάβολος και τον παίρνει, για να μη φυτρώσουν οι αρετές στις καρδιές τους. Αυτό σημαίνουν οι σπόροι που έπεσαν στο δρόμο και τους έφαγαν τα πτηνά.
Οι σπόροι που έπεσαν στις πέτρες συμβολίζουν εκείνους τους ανθρώπους που δέχονται με χαρά το Θείο λόγο αλλά κατά βάθος είναι ολιγόπιστοι και σκληροί, για αυτό με την παραμικρή δοκιμασία, εγκαταλείπουν το Θεό και μαραίνονται πνευματικά.
Ο βλαστός που φύτρωσε στα αγκάθια συμβολίζει τους ανθρώπους που έβαλαν στις καρδιές τους τον λόγο του Θεού αλλά λίγο πριν προκόψουν στην αρετή τους, τους καταπνίγουν οι βιοτικές μέριμνες και οι αμαρτίες.
Τέλος, οι σπόροι που έπεσαν στη εύφορη γη και βλάστησαν, συμβολίζουν τους αγαθούς και πρόθυμους ανθρώπους που ζούνε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, για αυτό με την υπομονή τους καρποφορούν πολλές αρετές και οδηγούνται προς την τελειότητα, δηλαδή στην Αγιότητα.
Τι πρέπει να θυμάμαι;
Σποριάς για τη ζωή της Εκκλησίας μας είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αυτός σπέρνει τον λόγο Του μέσα από το Ευαγγέλιο.
Η Εκκλησία δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να συνεχίζει το έργο του Χριστού, διδάσκοντας το Ευαγγέλιο σ’ όλους τους ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους.
Όταν ο Χριστός λέει «όποιος έχει αυτιά», δεν εννοεί μόνο τα αυτιά του σώματος, αλλά και τα αυτιά της καρδιάς, ν’ ακούμε δηλαδή ό,τι είναι ουσιαστικό για τη ζωή μας και την ψυχή μας.