Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, κατά κόσμον Κωνσταντίνος και Μιχαήλ, ήταν παιδιά του στρατιωτικού Λέοντος και γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε περίπου το 827 μ.Χ., ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του, Μιχαήλ, το 815 μ.Χ.. Είχαν άλλα πέντε αδέλφια. Ο Κωνσταντίνος ήταν ο μικρότερος και είχε μεγάλη επιμέλεια στα γράμματα. Παιδί ακόμη, είχε διαβάσει τα έργα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και είχε γράψει ύμνο προς τιμήν του. Τα χαρίσματά του τα πρόσεξε ο λογοθέτης Θεόκτιστος και τον έστειλε στην σχολή της Μαγναύρας, όπου με την καθοδήγηση του Λέοντος του Μαθηματικού και του ιερού Φωτίου σπούδασε φιλοσοφία. Ο Κωνσταντίνος (όπως ήταν το όνομα του Κυρίλλου πριν γίνει Μονάχος) έγινε ένας περίφημος φιλόσοφος. Μιλούσε οκτώ γλώσσες μεταξύ των οποίων και τη σλαβωνική, για αυτό ο Πατριάρχης Φώτιος τον διόρισε Διευθυντή του Κέντρου Σλαβικών Μελετών, που είχε ιδρύσει στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Μιχαήλ (Μεθόδιος) ακολούθησε τα ίχνη του πατέρα τους. Έγινε στρατιωτικός και ανέλαβε την διοίκηση της περιοχής του Στρυμόνος, δηλαδή στα σημερινά σύνορα Βουλγαρίας και Σερβίας, όπου και γνώρισε καλά τους Σλάβους και τη σλαβωνική γλώσσα. Όμως, τον είλκυσε ο μοναχικός βιος, παραιτήθηκε από τη διοικητική του θέση και έγινε μοναχός σε Μοναστήρι του Ολύμπου της Βιθυνίας. Εκεί, με την αδιάλειπτη προσευχή, τη μελέτη και την πνευματική άσκηση, αποκτούσε τα χαρίσματα που θα τον βοηθούσαν για το μεγάλο έργο, στο οποίο θα τον καλούσε ο Θεός αργότερα.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Φώτιος, που είχε εκτιμήσει τα προσόντα του Κωνσταντίνου, του ανέθετε διάφορες εκκλησιαστικές αποστολές, τις οποίες ολοκλήρωνε με επιτυχία. Σε μια από αυτές τον έστειλε στη Χερσώνα όπου κατήχησε και βάφτισε τους πρώτους 200 σλάβους και μάλιστα από την ανώτερη κοινωνική τάξη. Έτσι δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την μεγάλη ανάπτυξη της Εκκλησίας εκεί.
Ο Κωνσταντίνος, στην επικοινωνία του με τους σλάβους της Χερσώνας, συνειδητοποίησε πόσο μεγάλο εμπόδιο στο ιεραποστολικό έργο ήταν η έλλειψη γραπτού λογού, διότι οι σλάβοι δεν είχαν αλφάβητο, δεν είχαν γραφή. Για αυτό, όταν ο Πατριάρχης τού ανέθεσε να πάει στη Μοραβία με τον αδελφό του Μεθόδιο, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο, έκανε την τελειοποίηση του σλαβωνικού αλφάβητου, μετέφρασε και κατέγραψε σλαβωνικά τα τέσσερα Ευαγγέλια, τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου, ορισμένα κείμενα μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας και βασικές Ιερές Ακολουθίες, μαζί βέβαια και τη θεία Λειτουργία.
Φθάνοντας ο Κύριλλος με τον αδελφό του Μεθόδιο και ομάδα συνεργατών τους από την Κωνσταντινούπολη στη Μοραβία το έτος 863 μ.Χ., ήταν στην ευχάριστη θέση να προσφέρει το Ιερό Ευαγγέλιο μεταφρασμένο και γραμμένο στη σλαβωνική γλώσσα, ως δώρο στον Ηγεμόνα της Μοραβίας Ραστισλάβ. Ο Ηγεμόνας το παρέλαβε με μεγάλη ικανοποίηση. Το αίτημά του προς τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ’ είχε πλέον ικανοποιηθεί.
Οι δύο αδελφοί Ιεραπόστολοι, που έχουν χαρακτηριστεί Ισαπόστολοι, άρχισαν το έργο τους με την ίδρυση Σχολής, στην οποία δίδασκαν το σλαβωνικό αλφάβητο και γραμματική· είχαν ως βασικό κείμενο είχαν την Αγία Γραφή. Κατήρτισαν σλάβους συνεργάτες τους. Οι καταλληλότεροι από αυτούς χειροτονήθηκαν ιερείς και εργάστηκαν για την επέκταση της Εκκλησίας σε όλην την επικράτεια.
Στις αρχές του 868 μ.Χ., ο Κωνσταντίνος και ο Μεθόδιος φθάνουν στη Ρώμη φέρνοντας τα ιερά λείψανα του ιεραποστόλου Κλήμεντος, που είχε μαρτυρήσει στη χώρα των Χαζάρων. Προσπαθούν να τακτοποιήσουν τις διαφορές τους με τους Λατίνους ιεραποστόλους ενώπιον του Πάπα Αδριανού Β’. Η μόρφωση και η ευσέβεια των δύο αδελφών κατέπληξε τους Ρωμαίους κληρικούς. Ο Πάπας Αδριανός παρέλαβε από τους ιεραποστόλους τα σλαβικά βιβλία, τα ευλόγησε, τα απέθεσε στον ναό της Αγίας Μαρίας, τον αποκαλούμενο Φάτνη και τέλεσε με αυτά την Θεία Λειτουργία.
Ενόσω ήταν στη Ρώμη, ο Κωνσταντίνος αρρωσταίνει βαριά. Προαισθάνεται το τέλος του και ζητά να κοιμηθεί σαν μοναχός. Γίνεται μοναχός και ονομάζεται Κύριλλος. Στις 4 Φεβρουαρίου του 869 μ.Χ., ο πύρινος ιεραπόστολος κοιμήθηκε με ειρήνη.
Ο Μεθόδιος θέλει να μεταφέρει το σώμα του αδελφού του στη Θεσσαλονίκη, αλλά ο Πάπας Αδριανός δεν το επιτρέπει και τον θάβει στο ναό του Αγίου Κλήμεντος, όπου μέχρι και σήμερα βρίσκεται ο τάφος του.
Στη συνέχεια, ο Μεθόδιος χειροτονείται από τον Πάπα Αρχιεπίσκοπος Σιρμίου, για να εγκατασταθεί στην Παννονία. Η ζωή όμως για τον Μεθοδίο, ως Αρχιεπισκόπου, λόγω των ηγεμόνων και των αρχόντων γίνεται μαρτυρική. Τον φυλακίζουν δυόμιση χρόνια σε μοναστήρι του Μέλανος Δρυμού και μόλις το 873 μ.Χ. ο Πάπας Ιωάννης Η’ τον ελευθερώνει και τον αποκαθιστά.
Το 885 μ.Χ., στη Μοραβία, ο Μεθόδιος εκοιμήθη μέσα σε ένα κλίμα αντιδράσεων και πανουργιών. Είχε όμως προετοιμάσει διακόσιους νέους ιεραποστόλους. Αυτοί ξεχύθηκαν στην Ανατολική Ευρώπη, διέδωσαν και στερέωσαν την Ορθοδοξία στα σλαβικά Έθνη.
Η μνήμη των Αγίων τιμάται στις 11 Μαΐου.