Ο Απόστολος Φίλιππος ήταν ένας από τους δώδεκα Αποστόλους του Χριστού και καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, από όπου δηλαδή καταγόταν και οι Απόστολοι Πέτρος και Ανδρέας. Από μικρό παιδί έδειχνε ιδιαίτερη αγάπη για τις γραφές, τις οποίες μελετούσε. Ο Φίλιππος γνώρισε τον Χριστό μέσω του Αποστόλου Ανδρέα, ο οποίος ήταν φίλος του, και όταν ο Ιησούς τον κάλεσε να Τον ακολουθήσει, εκείνος με προθυμία δέχτηκε. Δεν δίστασε, αλλά αμέσως πίστεψε και ήταν μεταξύ των πρώτων μαθητών που ακολούθησαν τον Κύριο. Με πολλή χαρά και προθυμία ο Φίλιππος έφερε γνωστούς και φίλους του στον Χριστό να Τον γνωρίσουν.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Ναθαναήλ. Πήγε λοιπόν μια μέρα στον φίλο του και του λέει γεμάτος χαρά και ενθουσιασμό:
– Βρήκαμε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ για τον οποίο έγραψε ο Μωυσής και οι προφήτες!
Τότε ο Ναθαναήλ σκέφτηκε όσα κακά έχουν συμβεί σε αυτήν την πόλη και του αποκρίθηκε:
– Γίνεται να προέρχεται κάτι καλό από τη Ναζαρέτ;
Και ο Φίλιππος του είπε:
– Έλα να δεις!
Έτσι ο Φίλιππος, αφού είδε ότι ο φίλος του δεν τον πίστεψε, τον πήρε μαζί του να δει τον Χριστό με τα ίδια του τα μάτια. Μόλις Τον γνώρισε ο Ναθαναήλ, πίστεψε ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας και έγινε και αυτός μαθητής Του.
Ο Απόστολος Φίλιππος άκουσε όσο ήταν μαζί με τον Χριστό τους θείους λόγους Του και είδε πολλά θαύματα. Μετά από αυτά είδε την Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου και αξιώθηκε να λάβει το Άγιο Πνεύμα κατά την ημέρα της Πεντηκοστής μαζί με τους υπόλοιπους Αποστόλους.
Μετά την Πεντηκοστή κλήθηκε να κηρύξει τον λόγο του Ευαγγελίου στα μέρη της Ασίας. Με φλογερό ζήλο και αυταπάρνηση ο γενναίος αθλητής του Κυρίου δίδαξε τον λόγο του Θεού σε πολλές περιοχές και πολλά χωριά της Ασίας. Υπέμεινε πλήθος κακουχιών, βασάνων και θλίψεων χωρίς να δειλιάσει και συνέχισε να διαδίδει το χαρμόσυνο άγγελμα της Αναστάσεως. Ο διάβολος, ωστόσο, βλέποντας τη μεταστροφή πολλών ανθρώπων από το πύρινο κήρυγμα του Φιλίππου πάμπολλες φορές μηχανεύτηκε διωγμούς και δυσκολίες και μερικές φορές οι ειδωλολάτρες λιθοβόλησαν με βαρβαρότητα τον Απόστολο και τους συνεργάτες του. Οι πειρασμοί, όμως, και οι δοκιμασίες χαροποιούσαν τον Φίλιππο, τον οποίο στήριζε έμπρακτα ο Ιησούς Χριστός. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι όταν ο Άγιος πήγε στους Πάρθους της Ασίας και σε στιγμή δοκιμασίας γονάτισε και ζήτησε τη βοήθεια του Θεού. Εκείνη τη στιγμή, ένας μεγάλος ολόχρυσος αετός εμφανίστηκε μπροστά του, άνοιξε τις τεράστιες φτερούγες του και παρίστανε τον Χριστό πάνω στον σταυρό. Αμέσως ο Απόστολος, πήρε θάρρος και συνέχισε δυναμικά το Θείο έργο του.
Μια μέρα παρουσιάστηκε στον απόστολο Φίλιππο άγγελος Κυρίου και του είπε:
– Σήκω! Πάρε τον δρόμο που βγαίνει από τα Ιεροσόλυμα και πάει κατά τον νότο. Αυτόν τον δρόμο που πάει προς την πόλη Γάζα. Είναι ο δρόμος που περνάει μέσα από την έρημο.
Ο Φίλιππος, χωρίς να ρωτήσει το γιατί πήρε τον ερημικό δρόμο προς τη Γάζα. Ενώ βάδιζε ο Φίλιππος τον πλησιάζει σε λίγο μια άμαξα. Πάνω σε αυτήν καθότανε ένας άρχοντας Αιθίοπας, ο διαχειριστής της περιουσίας της βασίλισσας των Αιθιόπων, της Κανδάκης.
Αυτός, όπως φαίνεται, είχε γνωρίσει τον αληθινό Θεό, ίσως από κάποιους Ισραηλίτες. Είχε πάει στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει και να προσευχηθεί στον Ναό και τώρα επέστρεφε με την πολυτελή άμαξά του στην πατρίδα του. Όμως, δεν έχανε και την ώρα του. Κρατούσε στα χέρια του ένα ιερό βιβλίο και διάβαζε φωναχτά. Τη στιγμή μάλιστα που η άμαξά του έφτασε κοντά στον Φίλιππο που πεζοπορούσε, ο Αιθίοπας άρχοντας διάβαζε κάτι από τον προφήτη Ησαΐα.
Το Άγιο Πνεύμα είπε στον Φίλιππο:
– Πλησίασε κοντά στην άμαξα.
Ο Φίλιππος πήγε κοντά και ακούγοντας τον Αιθίοπα να διαβάζει τις προφητείες του Ησαΐα του λέει:
– Ξέρεις, καταλαβαίνεις άραγε, τι σημαίνουν αυτά που διαβάζεις;
– Πώς να καταλάβω, αν δε βρεθεί κάποιος να μου τα εξηγήσει; Σε παρακαλώ, έλα, ανέβα εδώ δίπλα μου, στην άμαξα και πες μου για ποιον λέγονται αυτά που διαβάζω αυτή τη στιγμή; Για τον εαυτό του τα λέει ο προφήτης ή για κάποιον άλλον;
Ανέβηκε στην άμαξα ο Φίλιππος και κάθισε δίπλα στον Αιθίοπα άρχοντα. Ο Αιθίοπας διάβασε: «Οδηγήθηκε σαν πρόβατο που το πάνε για σφαγή…». Πήρε αφορμή ο Φίλιππος, άνοιξε το στόμα του και του είπε:
– Δεν τα λέει για τον εαυτό του.
Κι αρχίζοντας από την αρχή, του μίλησε για τον Χριστό, για το έργο Του και για το κήρυγμά Του, για τη σταύρωση και την ανάσταση, για τη μέλλουσα ζωή των βαπτισμένων πιστών κοντά στον λυτρωτή Χριστό. Καθώς η άμαξα προχωρούσε στον ερημικό δρόμο, να, και φτάνουνε σε μια πηγή.
– Τι με εμποδίζει να βαπτιστώ; ρώτησε με λαχτάρα ο Αιθίοπας.
– Αν πιστεύεις, μπορείς να βαπτισθείς!
– Πιστεύω ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού! Να, νερό! Βάπτισέ με, λοιπόν!
Σταμάτησε η άμαξα, κατέβηκαν κι εκεί ο Φίλιππος βάπτισε τον Αιθίοπα. Αμέσως μετά το Άγιο Πνεύμα άρπαξε τον Φίλιππο και τον πήγε, σε μια στιγμή, στην πόλη Άζωτο, ενώ ο βαπτισμένος πια Χριστιανός, ο Αιθίοπας, ο άρχοντας της Κανδάκης, συνέχισε το ταξίδι προς την πατρίδα του.
Η προσφορά του Απόστόλου Φιλίππου στην διάδοση της Αλήθειας Του Θεού ανά τον κόσμο και το μαρτυρικό του τέλος στην Ιεράπολη
Πέρασε από πολλές περιοχές της Μικράς Ασίας και κυρίως από τις πόλεις της Λυδίας, της Μυσίας, των Πάρθων, την Αζώτηδα και την Ιεράπολη και στη διαδρομή του ίδρυσε πολλές εκκλησίες.
Στην Ιεράπολη οι ειδωλολάτρες δεν μπορούσαν να βλέπουν να διαδίδεται άλλος Θεός εκτός από τους δικούς τους. Έτσι δεν άντεχαν να ακούν τα κηρύγματα του Αποστόλου Φιλίππου και αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Τον συνέλαβαν και αφού τον βασάνισαν, τον σταύρωσαν ανάποδα.
Ο Θεός βλέποντας τα δεινά που υπέφερε ο Απόστολος έκανε σεισμό στην περιοχή και οι κάτοικοι φοβισμένοι πήγαν να κατεβάσουν τον Απόστολο από τον σταυρό, ο οποίος όμως τους εμπόδισε γιατί γνώριζε ότι αν έμενε εκεί θα βρίσκονταν σύντομα κοντά στον πολυαγαπημένο του Χριστό. Έτσι, οι ειδωλολάτρες τον άφησαν και αφού προσευχήθηκε, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.
Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του Αποστόλου Φιλίππου στις 14 Νοεμβρίου.