Η Γέννηση του Χριστού
Λίγο καιρό πριν τη γέννηση του Θεανθρώπου Χριστού, ο Καίσαρας Αύγουστος της Ρώμης έδωσε διαταγή, σύμφωνα με την οποία, όλες οι περιοχές που βρίσκονταν υπό την εξουσία των Ρωμαίων, θα έπρεπε να απογραφούν και να πληρώσουν φόρους. Γι΄ αυτό η Πάναγνη Θεοτόκος με τον προστάτη της Ιωσήφ, χρειάστηκε να ταξιδέψουν από τη Ναζαρέτ στον τόπο καταγωγής τους, τη Βηθλεέμ. Ύστερα από ένα κοπιαστικό ταξίδι τριών ημερών, έφθασαν τη νύχτα σε εκείνη την πόλη και η ετοιμόγεννη Παρθένος που άρχισε να κοιλοπονά, αναζήτησε κατάλυμα για να ξαποστάσει εκείνη την κρύα χειμωνιάτικη βραδιά. Επειδή όμως οι ξένοι που είχαν επισκεφθεί τον τόπο για να απογραφούν ήταν πολλοί, όλα τα πανδοχεία ήταν γεμάτα με κόσμο. Τότε, ένας ξενοδόχος που είδε την ετοιμόγεννη Θεοτόκο και την ευσπλαχνίστηκε, την οδήγησε μαζί με τον Ιωσήφ σε ένα σπήλαιο όπου συνήθιζαν να βάζουν οι βοσκοί τα ζώα τους για να τα προστατέψουν από το κρύο.
Σε εκείνη την ταπεινή φάτνη γεννήθηκε από την Αειπάρθενο Μαρία ο Υιός του Θεού, ο Βασιλιάς και Σωτήρας όλων των ανθρώπων, ο Ιησούς Χριστός. Έτσι, πραγματοποιήθηκε και επαληθεύθηκε ο λόγος του Προφήτη Ησαΐα που προείπε ότι η αγνή και Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει υιό, τον οποίο θα ονομάσουν Εμμανουήλ, που σημαίνει « ο Θεός είναι μαζί μας».
Εκεί κοντά, βρίσκονταν κάποιοι βοσκοί, οι οποίοι φύλαγαν άγρυπνα τα ζώα τους. Τότε εμφανίστηκε σε αυτούς Άγγελος Κυρίου και είπε:
– Μη φοβάστε, γιατί ήρθα να σας αναγγείλω χαρμόσυνη είδηση! Σήμερα γεννήθηκε ο Σωτήρας σας, ο Κύριος και Θεός. Βρίσκεται στην πόλη του Δαυίδ, τη Βηθλεέμ, σύμφωνα με τις προφητείες της Γραφής. Θα βρείτε ένα βρέφος τυλιγμένο στα σπάργανα, μέσα σε φάτνη.
Τότε παρουσιάστηκαν στρατιές Αγγέλων και δοξολογούσαν το Θεό, ψάλλοντας και λέγοντας:
– Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία.
Όταν οι Άγγελοι εξαφανίσθηκαν, οι βοσκοί σηκώθηκαν έκθαμβοι και πήγαν να ψάξουν για την φάτνη. Τότε βρήκαν στο σπήλαιο την Παναγία με τον Ιωσήφ και το Θείο βρέφος σπαργανωμένο, σύμφωνα με τα λόγια του Αγγέλου. Με δέος και σεβασμό προσκύνησαν το νεογέννητο παιδί και διηγήθηκαν στη Θεοτόκο Μαρία όσα τους αποκαλύφθηκαν. Στη συνέχεια έφυγαν ευγνωμονώντας το Θεό για αυτά που είδαν και άκουσαν.
Εκείνη την άγια νύχτα, εμφανίστηκε ένα ολόλαμπρο αστέρι πάνω από την Βηθλεέμ και όσοι το έβλεπαν απορούσαν και θαύμαζαν, γιατί ποτέ ξανά δεν είχαν δει τέτοιο αστέρι στον ουρανό.
Μετά την γέννηση του Χριστού τρεις μάγοι (δηλαδή σοφοί επιστήμονες) από την Ανατολή, που μελετούσαν τα αστέρια είδαν ένα φωτεινό αστέρι και πίστεψαν πως είχε γεννηθεί κάποιος βασιλιάς. Ξεκίνησαν λοιπόν για να τον συναντήσουν. Όταν έφτασαν στη Βηθλεέμ, το αστέρι τους οδήγησε στο σπίτι όπου βρισκόταν η Θεοτόκος με το νεογέννητο Χριστό και τον Ιωσήφ. Τότε εκείνοι προσκύνησαν το Θείο βρέφος και πρόσφεραν δώρα:
Χρυσό, επειδή ο Χριστός είναι ο βασιλιάς των αιώνων.
Λιβάνι, επειδή ο Χριστός είναι ο Θεός όλων.
Σμύρνα, επειδή ο Χριστός, ως άνθρωπος, θα έμπαινε στον Τάφο για τρεις μέρες.
Τα τρία αυτά δώρα συμβολίζουν τον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού.
Ερμηνεία της εικόνας των Χριστουγέννων
Το σκοτεινό σπήλαιο συμβολίζει τη σκοτεινιά του προχριστιανικού κόσμου. Μέσα λοιπόν σε αυτό το σκοτάδι και στη σκιά του θανάτου, γεννιέται ο Χριστός. Με τη γέννησή Του, φανερώνεται μία καινούργια σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου.
Τα δύο ζώα και συγκεκριμένα το γαϊδουράκι και το βόδι, συμβολίζουν την αρμονική συνύπαρξη Θεού – Ανθρώπου – Φύσης.
Ο Χριστός είναι τυλιγμένος με κάποια σουδάρια νεκρικά. Εδώ, δηλώνεται ότι ο Χριστός γεννήθηκε για να πεθάνει για εμάς. Δεν είναι απλώς ο θρίαμβος της Γεννήσεως του Χριστού. Η Γέννηση του Χριστού ετοιμάζει το Πάσχα. Για αυτό ο Χριστός κοιμάται μέσα σε έναν τάφο και δεν κοιμάται σε οποιοδήποτε κρεβάτι.
Η μορφή της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι πιο μεγάλη από τα άλλα πρόσωπα και έχει κεντρική θέση δίπλα στον Ιησού. Από αυτή τη θέση φαίνεται η συνεισφορά της στη σωτηρία του ανθρώπου και δείχνει το μεγαλείο της Θείας Σάρκωσης του Χριστού. Επίσης, η Θεοτόκος κάθεται μπροστά στη φάτνη με τα χέρια σταυρωμένα, προσευχόμενη κοιτάζοντας το Θείο Βρέφος με γαλήνη.
Στο κάτω μέρος αριστερά της εικόνας κάθεται ο Ιωσήφ σκεπτικός. Δίπλα παρουσιάζεται ένας γέρος βοσκός καμπούρης, που συμβολίζει τον διάβολο, ο οποίος βάζει πειρασμικούς λογισμούς στον Ιωσήφ και σκέφτεται να δεχθεί την Παναγία ή όχι. Ο Ιωσήφ, όμως, δεν υποκύπτει στον πειρασμό, κάνει το θέλημα του Θεού και γι’ αυτό αγιογραφείται με φωτοστέφανο. Επίσης, ο Ιωσήφ εικονίζεται στην άκρη της Εικόνας και όχι μαζί με το Παιδί και την Μητέρα Του, επειδή δεν είναι ο πατέρας αλλά ο προστάτης του Ιησού και της Μαρίας.
Στο επάνω μέρος της Εικόνας, από τα δεξιά, είναι ο χορός των Αγγέλων. Οι Άγγελοι έχουν μια διπλή υπηρεσία: δοξολογούν τον Θεό και φέρνουν καλές αγγελίες στους ανθρώπους, δηλαδή ότι ο Χριστός γεννήθηκε. Στην Εικόνα εκφράζεται αυτή η διπλή υπηρεσία τους, παριστάνοντας ένα τμήμα των Αγγέλων προς τα πάνω, προς τον Θεό, και ένα άλλο προς τα κάτω, προς τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί, είναι οι ποιμένες, οι οποίοι επειδή έχουν καθαρή καρδιά μπορούν να επικοινωνούν με τον κόσμο του ουρανού και γίνονται οι πρώτοι μάρτυρες του θαύματος.
Από την άλλη μεριά της Εικόνας εικονίζονται οι Μάγοι, άλλοτε πεζοί και άλλοτε επάνω σε άλογα ή καμήλες, κρατώντας τα δώρα τους: χρυσό, λιβάνι και σμύρνα.
Μπροστά από τους Μάγους βαδίζει ο Αστέρας που τους οδηγεί και τους δείχνει την φάτνη. Η ακτίνα του Αστέρα, ξεκινά από κάποιο σημείο που βρίσκεται έξω από την Εικόνα, επάνω στον ουρανό. Αυτό σημαίνει πώς το Άστρο είναι ένας Άγγελος που τους οδηγεί στον τόπο όπου γεννήθηκε ο Χριστός.
Τέλος, στην εικόνα απεικονίζεται το πρώτο λουτρό του Βρέφους, που βρίσκεται στα δεξιά και κάτω από την Εικόνα. Το γεγονός αυτό είναι παρμένο από την Παράδοση της Εκκλησίας μας. Στα αριστερά είναι καθισμένη μια γριά, η Σαλώμη, που κρατάει στην αγκαλιά της το νεογέννητο και δοκιμάζει με το χέρι της το ζεστό νερό, μέσα σε μια κολυμβήθρα, ενώ μια μικρή χωρική με το τσεμπέρι, ρίχνει νερό για να κάνουν το λουτρό του Βρέφους. Η σκηνή, αν και είναι της καθημερινής ζωής, δείχνει για μια ακόμη φορά, καθαρά, ότι Αυτός που γεννήθηκε, δηλαδή, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Ιησούς Χριστός, εκτός από Θεός ήταν πραγματικά και άνθρωπος και είχε και τις απαιτήσεις της ανθρώπινης φύσης.
Η Εκκλησία μας έχει καθιερώσει την γιορτή των Χριστουγέννων
κάθε χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου.
Ας ακούσουμε την αφήγηση της ιστορίας της Γέννησης του Χριστού με εικόνες: