Ο Απόστολος Θωμάς καταγόταν από την Αντιόχεια, από γονείς φτωχούς, όμως πιστούς στον Θεό. Από μικρός ο Θωμάς μελετούσε με προσοχή τα ιερά κείμενα και ζούσε ζωή αγία. Όταν γνώρισε τον Χριστό, άφησε όλα τα υπάρχοντα και τους γονείς του και ακολούθησε τον Διδάσκαλό του. Είχε τέτοια μεγάλη αγάπη και αφοσίωση στον Κύριο, που ενώ σε κάποια στιγμή οι μαθητές εμπόδιζαν τον Κύριο να πάει στην Ιουδαία μήπως και τον θανατώσουν οι Ιουδαίοι, εκείνος με θάρρος πρότεινε να πάνε και αυτοί μαζί του να πεθάνουν διότι είναι προτιμότερο να πεθάνουν μαζί με τον Χριστό παρά να ζούνε χωρίς Αυτόν.
Ωστόσο, η μεγάλη πίστη που είχε κλονίστηκε όταν μετά τη Σταύρωση οι υπόλοιποι μαθητές τού είπαν ότι ο Χριστός παρουσιάστηκε με το πανάγαθο σώμα Του και τους μετέφερε το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως. Ο Θωμάς τότε δυσκολεύτηκε να πιστέψει αυτό που του έλεγαν οι υπόλοιποι μαθητές και ήθελε αποδείξεις.
Μετά όμως από οκτώ μέρες, καθώς ήταν μαζεμένοι όλοι οι μαθητές, ξαφνικά ήρθε ο Χριστός και τους είπε: «Εἰρήνη πᾶσι» δηλαδή ειρήνη σε όλους σας. Μετά κάλεσε τον Θωμά και του είπε να δει με τα μάτια του τις πληγές από τα καρφωμένα Του χέρια και την λογχισμένη Του πλευρά και να τις ψηλαφίσει.
Μόλις αντίκρισε αυτά ο Θωμάς συγκλονισμένος ομολόγησε:
– Εσύ είσαι ο Κύριος μου και ο Θεός μου!
Τότε ο Κύριος τού είπε:
– Εσύ με είδες και πίστεψες. Μακάριοι όσοι δεν με δουν και με πιστέψουν.
Το γεγονός αυτό έγινε η αιτία ο Κύριος να μακαρίζει όσους πιστεύουν και δεν βλέπουν με τα μάτια του σώματος αλλά «βλέπουν» τον Αναστημένο Χριστό με τα μάτια της ψυχής.
Ο Απόστολος Θωμάς ήταν την Πεντηκοστή ένας από τους δώδεκα μαθητές στον οποίο το Άγιο Πνεύμα κατήλθε σαν πύρινη φλόγα. Μετά την Πεντηκοστή οι Απόστολοι κλήθηκαν να πάνε σε όλα τα μέρη του κόσμου και να κηρύξουν το χαρμόσυνο μήνυμα του Ευαγγελίου. Στον Απόστολο Θωμά έπεσε ο κλήρος να πάει να κηρύξει σε μία μακρινή και άγρια χώρα, τις Ινδίες. Ο Θωμάς προβληματίστηκε και φοβήθηκε, διότι δεν ήξερε τι θα συναντούσε στη μακρινή αυτή χώρα. Τότε μία νύχτα τού παρουσιάστηκε ο Χριστός και του είπε:
– Μη φοβάσαι, Θωμά, πήγαινε στις Ινδίες να κηρύξεις και η Χάρη μου θα είναι μαζί σου.
Με τα λόγια αυτά του Κυρίου ο Θωμάς πλημύρισε χαρά και γεμάτος θάρρος έφτασε στις Ινδίες και ξεκίνησε το αποστολικό του έργο. Ζούσε φτωχικά, με ρούχα κουρελιασμένα και τρεφόταν ελάχιστα, όμως δεν δείλιαζε γιατί ήξερε ότι ο Χριστός ήταν μαζί του.
Όταν η Παναγία μας παρέδωσε του πνεύμα της στον Κύριο, ο Απόστολος κατά οικονομία Θεού δεν είχε παρευρεθεί στην κηδεία της. Μετά από τρείς ημέρες ωστόσο καθώς τελούσε τη Θεία Λειτουργία, βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο στην Γεσθημανή και είδε την μετάσταση της Παναγίας στους ουρανούς. Τότε ο Θωμάς βλέποντας την Παναγία να υψώνεται στον ουρανό, την παρακάλεσε να του δώσει για ευλογία την Τίμια Ζώνη της και η Παναγία μας τού την έδωσε.
Με υπομονή και χαρά ο Απόστολος Θωμάς συνέχιζε το αποστολικό του αγώνα στην Ινδία. Στήριζε, κατηχούσε, βάπτιζε, θεράπευε και δεν έπαψε να ομολογεί το όνομα του Ιησού Χριστού. Ο Θωμάς μιλούσε στον όχλο με αγάπη και φιλαδελφία και με το παράδειγμά του και τις αρετές του έφερνε τους ανθρώπους σε γνωριμία με τον Θεό. Με το κήρυγμα και τον ειρηνικό του χαρακτήρα είχε βαπτίσει πολλούς ανθρώπους. Το έργο του όμως αυτό εξόργισε τον βασιλιά Μυσδία, ο οποίος συνέλαβε και φυλάκισε τον Θωμά. Τα σίδερα όμως της φυλακής άνοιγαν όταν πήγαινε ο Θωμάς να κηρύξει ή να βαπτίσει. Για αυτόν τον λόγο ο βασιλιάς θέλησε να δώσει τέλος στη ζωή του Αποστόλου. Επειδή όμως γνώρισε ότι το πλήθος θα αντιδρούσε σε οποιαδήποτε απόπειρα θανάτου του Αποστόλου, οδήγησε τον Θωμά με μικρή συνοδεία λίγο έξω από την πόλη, εκεί τον παρέδωσε σε άλλους στρατιώτες για να τον ανεβάσουν στο βουνό και να τον σκοτώσουν. Όταν ο λαός κατάλαβε το σχέδιο του βασιλιά θέλησε να το αποτρέψει. Ο Θωμάς όμως τους απέτρεψε, ήταν αποφασισμένος να μαρτυρήσει. Προσευχήθηκε με θερμά λόγια και μετά ζήτησε από τους στρατιώτες να εκτελέσουν τη διαταγή του βασιλιά. Οι λόγχες και τα ακόντια των στρατιωτών τρύπησαν το άγιο σώμα του Θωμά.
Τον Απόστολο Θωμά η Εκκλησία μας τον τιμά δύο φορές:
1. Στην μνήμη του στις 6 Οκτωβρίου
2. Την πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα, που εορτάζει τη μνήμη της μεταστροφής της απιστίας του Θωμά και της ομολογίας του.