Γεννήθηκε το 1861. Διακρίθηκε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Με την παράτολμη ενέργειά του, υποχρέωσε, ουσιαστικά τους Τούρκους στα Γιάννενα, να συνθηκολογήσουν. Όταν τον συνάντησε ο Κωνσταντίνος , του είπε: “Θέλεις φίλημα αλλά θέλεις και δέσιμο” ή κατ’ άλλους, “Ή θα σε ραπίσω, ή θα σε φιλήσω”. Είχε το προσωνύμιο “Μαύρος Καβαλάρης”, επειδή πολεμούσε έφιππος, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας.
Σκοτώθηκε στις 13 Ιουλίου 1913 στη μάχη της Κρέσνας, κατά τον Β’ Βαλκανικό πόλεμο. Έχοντας εξαντληθεί τα πυρομαχικά της μονάδας του, πολεμούσε τους Βούλγαρους με πέτρες και βράχους (!). Σηκώθηκε όρθιος και ξεκίνησε να μάχεται ακάλυπτος, χρησιμοποιώντας μόνο το περίστροφό του. Μια σφαίρα του έκοψε το νήμα της ζωής. Ο Κωνσταντίνος, όταν το έμαθε, είπε: “Ήταν επόμενο. Τέτοιοι ήρωες δε ζουν πολύ”. Στη σύζυγο του, έστειλε το εξής λακωνικό τηλεγράφημα: “Χαιρετίζω τον Ήρωα των Ηρώων”.