Συνθήκη του Λονδίνου (30 Μαΐου 1913) ήταν το αποτέλεσμα από τη λεγόμενη Συνδιάσκεψη Ειρήνης, που έγινε στο Λονδίνο, για τον τερματισμό του Α΄ Βαλκανικού πολέμου. Αυτή η Συνθήκη συνομολογήθηκε μεταξύ των Βαλκανικών Συμμάχων (Βουλγαρίας, Ελλάδας, Μαυροβουνίου και Σερβίας) αφενός, και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφετέρου. Έμεινε γνωστή και ως Βαλκανο-Τουρκική Συνθήκη.
Η εν λόγω Συνθήκη Ειρήνης του Λονδίνου σηματοδότησε την επίσημη λήξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, που είχαν κηρύξει οι προαναφερθείσες συνασπισμένες χώρες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον Οκτώβριο του 1912, αποσκοπώντας στην απελευθέρωση ευρωπαϊκών εδαφών της καταρρέουσας Αυτοκρατορίας που οι ίδιες διεκδικούσαν. Με τις αποφασιστικές νίκες που είχαν κατορθώσει να καταγάγουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι τέσσερις χώρες της Βαλκανικής είχαν ανατρέψει πλήρως τη μέχρι τότε ισορροπία δυνάμεων και είχαν υποχρεώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία να εγκαταλείψει κάθε σκέψη για αποκατάσταση του προπολεμικού εδαφικού καθεστώτος. Η Ελλάδα ενσωματώνει Ήπειρο, Μακεδονία και νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Παρά ταύτα τρία ζητήματα που ενδιέφεραν την Ελλάδα έμειναν τελικά άλυτα: το Βορειοηπειρωτικό, το Νησιωτικό και το Αγιορείτικο. Έτσι για το Βασίλειο της Ελλάδας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία η Συνθήκη κανένα ζήτημα εξ αυτών δεν επέλυσε. Πριν όμως η συνθήκη αυτή να επικυρωθεί, ξέσπασε ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος μεταξύ των συμμάχων νικητριών Χωρών του Α’ Βαλκανικού Πολέμου.
Βλέπω και τις παρακάτω διαφάνειες: