Πατρίδα τῆς ὁσίας ὑπῆρξε ἡ Αἴγινα (Παλιαχώρα) καὶ οἱ γονεῖς της, πιστοὶ χριστιανοί, τὴν ἀνέθρεψαν μὲ φόβο Θεοῦ καὶ ἀγάπη πρὸς τὸν ἀγγελικὸ βίο, καθὼς διαπίστωσαν τὴν ἀπὸ ἐνωρὶς ἔφεσή της πρὸς αὐτόν. Λόγω τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν ποὺ ἐπικρατοῦσαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, καὶ ὀφείλονταν στὶς καταστροφικὲς ἐπιδρομὲς Σαρακηνῶν πειρατῶν, ἡ Ἀθανασία ὑποχρεώθηκε ἀπὸ τοὺς γονεῖς της νὰ παντρευτεῖ, πιστεύοντας πὼς ἔτσι θὰ εἶναι προστατευμένη. Δύο ὅμως ἑβδομάδες μετὰ τὸν γάμο της, στὴ διάρκεια σαρακινῆς ἐπιδρομῆς σκοτώθηκε ὁ ἄνδρας της. Κί ἐνῶ ἡ Ἀθανασία σκεπτόταν νὰ μονάσει, ὅπως ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἐπιθυμοῦσε, ἀναγκάστηκε ἀπὸ τοὺς Σαρακηνοὺς νὰ ξαναπαντρευτεῖ ἕναν εἰδωλολάτρη δικό τους!
Μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὸν τρόπο της ἡ ὁσία ὄχι μόνο πέτυχε νὰ κάνει Χριστιανὸ τὸν Σαρακηνὸ ἄνδρα της, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν πείσει νὰ γίνει μοναχός, μὲ τ’ ὄνομα Ματθαῖος. Ὅταν πέθαναν οἱ γονεῖς της, διένειμε τὴν περιουσία στοὺς ἐμπερίστατους καὶ ἴδρυσε μοναστήρι, μαζὶ μὲ ἄλλες γυναῖκες συγχωριανές της, πρὸς τιμὴν τῆς Ζωοδόχου Πήγης (πιθανὸν ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται σήμερα ἡ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου). Ζώντας ἡ ἴδια μὲ ἄκρα ταπείνωση καὶ ἀσκητικότητα, σύντομα ἔγινε πόλος ἔλξης φτωχῶν καὶ ἀσθενῶν ποὺ ἀναζητοῦσαν ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ στήριξη. Αὐτὸ ὅμως ἔκανε τὴν ἴδια καὶ τὶς μοναχές, κάποια χρόνια ἀργότερα, νὰ ἀποσυρθοῦν σὲ ἀπομονωμένο τόπο γιὰ ἡσυχία καὶ ἀπερίσπαστη προσευχή.
Ἡ ὁσία Ἀθανασία ἐπισκέφθηκε καὶ τὴν Κωνσταντινούπολη ὅπου ἀσκήτεψε ἐπὶ 7 χρόνια, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ ὄραμα ποὺ εἶδε ἐπέστρεψε στὴν Αἴγινα, συνεχίζοντας τὸν ἀγγελικό της βίο. Ὅταν προεῖδε τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου της ὅρισε τὴ νέα ἡγουμένη καὶ κοιμήθηκε ὁσιακά. Ποικίλα θαύματα τὴν ἡμέρα τῆς ταφῆς της, τῆς προσέδωσαν τὸν τίτλο τῆς θαυματουργοῦ. Παρεκκλησίο ἐπ’ ὀνόματι της ὑπάρχει στὴ Φανερωμένη Αἴγινας (μετόχι τῆς Μονῆς Παναγίας Χρυσολεοντίσσης).