Ὁ ἅγιος αὐτὸς μάρτυς τοῦ Χριστοῦ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Τροιζήνα, ἔδρασε κατὰ τὸν 3ο αἰώνα στὴν περιοχὴ τῆς Ἐπιδαύρου. Τὸ κήρυγμα καὶ ἡ ἁγία βιοτή του προσείλκυσε ἑπτὰ γυναῖκες ποὺ ἀπετέλεσαν μόνιμη συνοδεία του στὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ. Πρόκειται γιὰ τὶς: Χαρίσσα (Χαρίεσσα), Νίκη, Γαλήνη, Καλλίδα, Νουνεχία, Βασίλισσα καὶ Θεοδώρα.
Ἡ δράση τοῦ ἁγίου προκάλεσε τὴν ἀντίδραση τῶν ἐθνικῶν εἰδωλολατρῶν, ποὺ προχώρησαν στὴ σύλληψη τοῦ ἰδίου καὶ τῶν ἑπτᾶ γυναικῶν καὶ τοὺς ὁδήγησαν, κατὰ τὸ Μεγάλο Σάββατο τοῦ ἔτους 250, ἐνώπιον τοῦ ἀνθύπατου τῆς Κορίνθου Βενούστου. Ἀκολουθήθηκε ἡ συνήθης τὴν περίοδο τῶν διωγμῶν τακτική: Τοὺς ζητήθηκε νὰ ἀρνηθοῦν τὴ χριστιανικὴ πίστη καὶ νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, διαφορετικὰ τοὺς περίμεναν βασανιστήρια καὶ θάνατος. Καὶ οἱ ὀκτώ μὲ παῤῥησία διακήρυξαν τὴ βαθιά τους πίστη στὸν Χριστὸ καὶ ἀρνήθηκαν κάθε ἐνδεχόμενο νὰ θυσιάσουν στοὺς ψευδεῖς θεούς. Ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφαση ὀδήγησε τὸν μὲν Λεωνίδη στὸν ἄμεσο θάνατο διὰ τῆς ἀγχόνης, τὶς δὲ ἑπτὰ γυναῖκες, ἀφοῦ τὶς βασάνισαν, τὶς ἐπιβίβασαν σὲ πλοιάριο καὶ ἐνῶ αὐτὲς ἔψαλλαν, τὶς ἔριξαν ἀνοιχτὰ στὴ θάλασσα τοῦ Κορινθιακοῦ καὶ πνίγηκαν. Χριστιανοὶ τῆς Ἐπιδαύρου περισυνέλεξαν κατόπιν τὶς σοροὺς καὶ τὶς ἐνταφίασαν μὲ τιμή. Τὸ 1916, ὡς συνέπεια ἀποκαλυπτικῶν ὀνείρων, βρέθηκαν λείψαν τῶν 8 σκελετῶν κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου Ἐπιδαύρου.
Σημειώνεται ὅτι ὁ ἅγιος Λεωνίδης δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν ὁμώνυμό του ἐπίσκοπο τῶν Ἀθηνῶν (ποὺ τιμᾶται στὶς 15 Ἀπριλίου).
Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Μεγά μάρτυρα τῆς εὐσεβείας, ἔχει πρόμαχον ἡ Ἐκκλησία,
Λεωνίδην τῶν παρθένων διδάσκαλον,
συνεορτάζει Τροιζῆνι Ἐπίδαυρος, τῶν ἀριστέων τιμῶσα τὴν ἄθλησιν,
θεῖοι Μάρτυρες Χριστῷ τῷ Θεῷ πρεσβεύσατε,
δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.