Προστάτης καὶ πολιοῦχος τῆς εὐάνδρου νήσου Ὕδρας εἶναι ὁ νεομάρτυρας Κωνσταντίνος ὁ ἐπικαλούμενος καὶ Ὑδραῖος, ἐπειδὴ γεννήθηκε σ’ αὐτὴν τὸ ἔτος 1770. Σὲ νεανικὴ ἡλικία ἔφυγε ἀπὸ τὸν τόπο του καὶ πῆγε στὴ Ρόδο. Ἀναζητῶντας ἐργασία τὴ βρῆκε στὸ σπίτι τοῦ Τούρκου πασᾶ. Λόγω τοῦ νεαροῦ τῆς ἡλικίας του καὶ προφανῶς σχετικῶν πιέσεων, ἀπαρνήθηκε τὴ χριστιανικὴ πίστη καὶ ἔγινε μουσουλμάνος μὲ τὸ ὄνομα Χασάν, γεγονὸς πού -συνηθιζόταν ἀπὸ τοὺς ὀθωμανούς- τοῦ πρόσφερε προνόμια καὶ ἀναδείχθηκε ἀξιωματοῦχος τοῦ τουρκικοῦ ναυτικοῦ.
Αἰσθανόμενος νοσταλγία γιὰ τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα καὶ τὴ μητέρα του ἀποφάσισε καὶ ἐπισκέφθηκε τὴν Ὕδρα. Ὅταν οἱ οἰκεῖοι καὶ οἱ Ὑδραῖοι τὸν εἶδαν ντυμένο ὡς μουσουλμάνο καὶ ἔμαθαν ὅτι δὲν εἶναι πλέον ὁ Κωνσταντίνος ἀλλὰ ὁ Χασάν, οὐσιαστικὰ «τοῦ ἔκλεισαν τὴν πόρτα» τῶν σπιτιῶν καὶ τῶν καρδιῶν τους. Ἡ μητέρα του τὸν ἔδιωξε ἀπὸ τὸ πατρικό του, οἱ πρώην συμπολίτες του δὲν τοῦ μιλοῦσαν καὶ ἡ ἀνάδοχός του τοῦ συνέστησε νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀὸ τὸ νησί.
Ὁ Κωνσταντίνος ἐπέστρεψε στὴ Ρόδο, ὅπου ζήτησε τὴ συμβουλὴ ἑνὸς ἐρημίτου ἀσκητοῦ. Αὐτὸς τοῦ ὑπέδειξε νὰ πάσει στὴν Κριμαία τῆς Ρωσίας, γιὰ περισυλλογή. Ἀφοῦ ἔμεινε ἐκεῖ τρία χρόνια, μετέβη στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο τὸν Ε΄. Αὐτὸς ἄκουσε μὲ ἐνδιαφέρον τὰ συμβάντα καὶ τὸν συμβούλευσε νὰ φύγει γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ὁ Κωνσταντίνος ὑπάκουσε. Ἔγινε δεκτὸς στὴ Μονὴ Ἰβήρων. Ἔμεινε γιὰ πέντε μῆνες καὶ νήστευε καὶ ἐξομολογεῖτο συνεχῶς, καὶ «ἐπροσέφερερε διάπυρον εὐλάβειαν» στὴν εἰκόνα τῆς Πορταΐτισσας. Γνώρισε καὶ τὸν ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ ὁ «ἀλείπτης» του, δηλαδὴ τοῦ ἄναψε τὸν πόθο τοῦ μαρτυρίου (παρὰ τὶς ἀντιῤῥήσει τῶν ἄλλων Ἁγιορειτῶν).
Ἀποφασισμένος λοιπο]ν νὰ «ξεπλύνει» τὸ ὄνειδος τοῦ ἐξωμότη, ξαναγύρισε στὴ Ρόδο καὶ δημοσίᾳ ἀνακήρυξε τὴν ὀρθόδοξη καὶ πάλι πίστη του. Ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ συλληφθεῖ, νὰ φυλακισθεῖ ἐπὶ πέντε συνεχόμενους μῆνες, ὥσπου οἱ Ἀγαρηνοῖ τὸν ἀπαγχόνισαν στὶς 14 Νοεμβρίου τοῦ 1800. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ποὺ καλὰ τὸν εἶχε γνωρίσει, συνέθεσε τὴν Ἀκολουθία καὶ περιέγραψε τὸ ἔνδοξο μαρτύριό του. Ρόδος καὶ Ὕδρα τιμοῦν πανηγυρικὰ τὴ μνήμη του.
Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τὸν λαμπρὸν γόνον Ὕδρας, καὶ τῆς Ῥόδου τὸ καύχημα,
καὶ νεομαρτύρων τὸ κλέος, Κωνσταντῖνο τιμήσωμεν,
ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς,
τὴν μνήμην ἐκτελοῦντες τὴν αὐτοῦ,
ἵνα λάβωμεν πλουσίαν τὴν ἀμοιβήν,
παρὰ Θεοῦ κραυγάζοντες·
Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ,
δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι,
δόξα τῷ ἐν ὑστέροις τοῖς καιροῖς, σὲ θαυμαστώσαντι.