Ο Όσιος γεννήθηκε το 1686 στο χωριό Μικρομάνη που βρίσκεται κοντά στην Καλαμάτα. Διακρινόταν από ευφυΐα και φιλομάθεια και από νωρίς έγινε κάτοχος πολλών εκκλησιαστικών γνώσεων, της αρχαίας ελληνικής αλλά και λατινικών. Οι γονείς του τον πίεσαν και αρραβωνιάστηκε παρά το γεγονός ότι ο πόθος ήταν να αφιερωθεί στην γνώση. Ωστόσο, δεν έπαψε να προσεύχεται στον Θεό να τον βγάλει από αυτό το αδιέξοδο. Και εισακούστηκε καθώς δύο εβδομάδες πριν την τέλεση του μυστηρίου οι γονείς του απεβίωσαν. Έτσι, άφησε κρυφά την γενέτειρά του και κατέφυγε στην Ζάκυνθο κοντά σε κάποιους πλούσιους συγγενείς του, οι οποίοι σύντομα είδαν την ευφυΐα του και θέλησαν να τον στείλουν στο εξωτερικό με δικά τους έξοδα. Ο Άγιος αρνήθηκε, γιατί πίστευε ότι δεν είχε τα απαραίτητα εφόδια για να αντιμετωπίσει την καθολική και προτεσταντική θεολογία, και αποφάσισε να πάει στο Άγιον Όρος όπου θα είχε την δυνατότητα μελέτης και συζήτησης με τους αγιορείτες πατέρες.
Στην Μονή Ιβήρων εκάρη μοναχός. Πήγε στην Κωνσταντινούπολη όπου ποθούσε να μαρτυρήσει για τον Χριστό, αλλά δεν ήταν αυτό το σχέδιο του Θεού για τον Όσιο Ιερόθεο. Από εκεί πήγε στην Ρωσία ή την Ιβηρία (σημερινή Γεωργία), όπου έμεινε για έναν χρόνο και στη συνέχεια μετέβη στην Βλαχία, όπου ο μητροπολίτης Σόφιας τον χειροτόνησε διάκονο. Έπειτα, επέστρεψε στη Κωνσταντινούπολη και πήγε στην Βενετία. Φοίτησε εκεί για 7 χρόνια στο «Φλαγγινιανό Φροντιστήριο» και γύρισε και πάλι στην Μονή Ιβήρων, όπου επιδόθηκε σε σκληρούς ασκητικούς αγώνες και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Από το 1724 εώς το 1732 πήγε στην Σκόπελο να διδάξει σε ένα σχολείο. Ωστόσο, η σκληρή άσκηση εξουθένωσε τον Όσιο, ο οποίος αποσύρθηκε από την δράση. Κοιμήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1745 σε ηλικία 59 ετών.
Απολυτίκιον.
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς σοφίας ταμεῖον, Καλαμῶν θεῖον βλάστημα,
καὶ τῶν ἀπ’ αἰῶνος ὁσίων, μιμητής καὶ ἰσότιμος,
ἐδείχθης Ἱερόθεε σοφέ, ἀσκήσας ἐν τῷ Ἄθῳ ἱερῶς·
διὰ τοῦτο ὡς θεράποντα τοῦ Χριστοῦ, τιμῶμεν σὲ κραυγάζοντες·
Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι λαμπρῶς, δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι,
δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Βήμα 1ο: Βρίσκω τη Μικρομάνη στον παρακάτω χάρτη.
Η Μικρομάνη κατά τον 15ο αιώνα ονομαζόταν Μάνη, χωρίς όμως να έχει καμία εδαφική σχέση με την Δυτική Μάνη της Μεσσηνίας. Οι πρώτοι κάτοικοι της πιθανότατα, ήταν βυζαντινοί κάτοικοι του Δεσποτάτου του Μιστρά και υπήκοοι των τελευταίων Παλαιολόγων. Πιθανώς να ήταν Μανιάτες, όπως μαρτυρούν σήμερα αρκετά επώνυμα της κωμόπολης αυτής.
Κατά την περίοδο, της Β΄ Τουρκοκρατίας στην Πελοπόννησο (1715-1821), συστάθηκε από τους Τούρκους, ο καζάς (επαρχία) της Κιουτζιουκμάνης (Μικρομάνης), για να διακρίνεται ως τοπωνύμιο, από τη Μεγάλη Μάνη του Ζυγού ή Πενταδάκτυλου (Ταΰγετος). Διατηρήθηκε έτσι και μετά την απελευθέρωση, έως το 1835.
Βήμα 2ο: Βλέπουμε το βίντεο με τα αρχαία ερείπια της Θουρίας που είναι κοντά στη Μικρομάνη.