Την περίοδο κατά την οποία -προς το τέλος του 3ου αιώνα- στην Ιταλία είχαν ξεσπάσει με ιδιαίτερη ένταση οι διωγμοί κατά των Χριστιανών, ένας πιστός, ονόματι Νικόλαος -γεωργός στο επάγγελμα- μαζί με τη γυναίκα του τη Δέσποινα, αναζητώντας ασφάλεια μετοίκησαν στη Μεσσηνία και εγκαταστάθηκαν κοντά στην αρχαία πόλη Φαραί (που αργότερα εξελίχθηκε στη σημερινή Καλαμάτα). Εκεί απέκτησαν και μια κόρη, την Ξένη ή Ξενία, που ανέθρεψαν με φόβο Θεού και φρόντισαν να της διδάξουν και τα ιερά γράμματα.
Όταν η Ξένη μεγάλωσε έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την καλλιέργεια της ψυχής της και αγωνιζόταν να μιμείται τον βίο των αγίων, ενώ θαύμαζε το τέλος των μαρτύρων της Πίστεως. Στολισμένη με πνευματικά χαρίσματα, αλλά και σωματικό κάλλος, ενεργεία του διαβόλου, έγινε στόχος του ειδωλολάτρη επάρχου της περιοχής, Δομετιανού, όταν την είδε στο αγρόκτημα του πατέρα της. Άναψε μέσα του ο πόθος να την κάνει γυναίκα του. Την παρακάλεσε, την πίεσε, την απείλησε να δεχτεί. Εκείνη όμως είχε δοσμένη την ύπαρξή της στον Σωτήρα Χριστό, τον οποίο δεν ήταν διατεθειμένη να αρνηθεί προσχωρώντας στη λατρεία των ειδώλων, προκειμένου να γίνει γυναίκα του Δομετιανού. Γι’ αυτό κι εκείνος, οργισμένος που δεν πέτυχε το ποθούμενο, διέταξε να την βασανίσουν αμείλικτα, ώσπου η παρθενομάρτυς παρέδωσε το πνεύμα της στον Νυμφίο Χριστό.
Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Βαφαῖς τῶν αἱμάτων σου φαιδρὰν στολὴν σε αυτῇ,
Ξενία ἐπέχρωσας, παρισταμένη Χριστῷ ὡς νύμφη πανάσπιλος,
εἴληφας δὲ τὴν χάριν, μαγγανείας τοῦ λύειν,
δαίμονας ἐκδιώκειν, καὶ τὰς νόσους ἰᾶσθαι·
διὸ ἱκέτευε ἐκτενῶς, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Βήμα 1ο: Βρίσκω στους χάρτες την Καλαμάτα.
Βήμα 2ο: Σκέφτομαι και απαντώ στις παρακάτω ερωτήσεις. Έπειτα κλικάρω και ελέγχω την απάντηση.