Στην παρακάτω περικοπή του Ευαγγελίου, τονίστε τις μαυρισμένες λέξεις με τον κατάλληλο τόνο και το κατάλληλο πνεύμα, όπου είναι απαραίτητο.
Ὁ ακουων ὑμῶν ἐμοῦ ακουει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς εμε ἀθετεῖ· ὁ δὲ εμε ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. Υπεστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λεγοντες· Κυριε, καὶ τὰ δαιμονια υποτασσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. Ειπε δὲ αὐτοῖς· Εθεωρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσοντα. ἰδοὺ διδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω οφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δυναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ ουδεν ὑμᾶς οὐ μὴ αδικησῃ. πλὴν ἐν τουτῳ μὴ χαιρετε, ὅτι τὰ πνευματα ὑμῖν υποτασσεται· χαιρετε δὲ ὅτι τὰ ονοματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ηγαλλιασατο τῷ πνευματι ὁ Ἰησοῦς καὶ ειπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κυριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι απεκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ απεκαλυψας αὐτὰ νηπιοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως εγενετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκὰν ι΄ 16-21