Η αγγλική γλώσσα είναι λατινογενής γλώσσα παρότι αναπτύχθηκε σε ένα χώρο όπου προηγουμένως ζούσαν Κέλτες και τα λατινικά ήταν η γλώσσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία είχε με τη σειρά της δανειστεί πολλά από τους λαούς που κατέκτησε στην Ιταλική χερσόνησο. Μερικοί εξ αυτών μιλούσαν ελληνικά, γι’ αυτό και πολλές λέξεις στα λατινικά αλλά και στα αγγλικά είναι ελληνικής προέλευσης.
Α.
Οι μεγαλύτερες και προφανείς διαφορές με τα ελληνικά είναι το αλφάβητο και ο τρόπος ομιλίας. Το αγγλικό αλφάβητο έχει κάποια γράμματα κοινά με το ελληνικό αλλά έχει και διαφορετικά, τα οποία παράγουν άλλους ήχους. Επίσης, συνολικά έχει 26 γράμματα, ενώ το ελληνικό αλφάβητο, αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, έχει 24.
Β.
Δεύτερη μεγάλη διαφορά όσον αφορά τα ελληνικά και τα αγγλικά είναι ότι στη γλώσσα τους δεν έχουν τα άρθρα που έχουμε στα ελληνικά (ο, η, το) αλλά έχουν μόνο ένα άρθρο, το οριστικό “the” για όλα τα πρόσωπα και το “a/an” που λειτουργεί ενίοτε ως άρθρο και ενίοτε ως αριθμητικό (ένας, μία, ένα) μόνο σε ενικό αριθμό.
Άρα όταν οι Άγγλοι λένε “the cat” δεν μπορεί να ξέρει κάποιος αν αυτό είναι θηλυκό, αρσενικό ή ουδέτερο από τη λέξη όπως το καταλαβαίνουμε πολύ άμεσα στα ελληνικά λόγω του άρθρου και της καταλήξεως.
Γ.
Μια τρίτη μεγάλη διαφορά με τα ελληνικά είναι επίσης οι καταλήξεις των ρημάτων και των ουσιαστικών και γενικά η απουσία των πτώσεων.
Στα αγγλικά η λέξη παραμένει ως έχει, εκτός από τη γενική, όπου προστίθεται μια απόστροφος και ένα “s” για να πει κάποιος ότι κάτι είναι κάποιου.
π.χ. This is John‘s dog ενώ This is John, μπορεί να σημαίνει αυτός είναι ο Τζον (Ιωάννης) ή αυτό είναι το Τζον.
Άρα ορισμένες φορές δεν είναι τόσο ξεκάθαρο αν κάτι είναι υποκείμενο ή αντικείμενο, ή αν είναι άνθρωπος ή πράγμα, όπως είναι στα ελληνικά.